# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068245:0006
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068245:0006?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 A 32
# Folio 3v, page id 00068245:0006
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068245&page=6
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068245/jpgs/default/00000006.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 49 lines, status machine
# Lines: 49 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

otseruatione immediata constet, aut ex clara distin claque imaginatione id est Idea
vel quae idece significatio est, definitione, sit demonstrata exceptis scilicet ipsis
definitionibus, quae ut toties in suis scriptis inculcat restaurator hilosophiae
Galilaus, arbitrariae sunt, nec falsitatis, sed ineptiae obscuritatisquetantum arquendae
Cum enim ista propositio totum esse majus parte, dubitationem
receperit apud maximus Geometras qualis certe Galilaus  D. Gregorius a Sto
vincentio fuere, ullasne alias imposterum perse notas clamitare pergemus e
Galilaus certe credit Numerum infinitum esse aliquid, scu unum totum,
comparat enim unitali, o negat tamen in eo habere locum majoritatem, minoritatem
seu numeros simpliciter, id es quadratos e non quadratos plures esse numeris quad eute
vel totum majus parte.
Ego vero cum habeam pro compento, omne totum suapart
macusesse, audarter concludo, numerum istun infinitum; sive Numerum maximum
seu omnum anitatum possibilium summam, quam  infinitissimum appallare posiis, sive
numerum omnium numeroium esse 0. seuinitit. Et demonstratio noua vel ex eo
suppetit, quod Numerus maximus est summa omnium unitatum, siue Numerus
omnium Numerorum, at summa numerorum necessario major est numero
numerouem ( ut 1 +2 +3. eted majus quam , + 1. + 1. ete) Ergo Numerusmaximus
non est numeuy maximus, seu Numeras maximus est o. Etsi non ideo infinitas
partes Continto, aut infinitam magnitudinem tempori a spatio protinque negem
Hinc apparet etiam ppropositiones istas: eidem aequalia etiam inter se esse
aequalia coqualibus ad dita vel dompta facere aqualia, totum esse majus parte
aequimultiplicia esse ut simpla; si proportionalibus addantur, demantarue,
proportionalia, produci proportionalia etc. sum dubitationis capaces sint
demonstratione indigre, oc proinde si sunt verae, demonstrabiles esse. Ex terminis
scilicet seu definitionibus. Atque id voluere scholastici ex terminis inspectis
innotescere primas veritates, id est faciles esse demonstrata, ac definitionila
vicinas, contra quam illi, qui nescio quo lumines naturali, per se notas putant
Cum constet quadamt ab aliquibus inter per se nota poni, qua abaliis rejciant
et distinguantur: nec Chiterion afferriperse noti, nisi forte opinionemcommunem
quae praeterquam quod dubitationibus obnoxia est, probabilia poneret fundamenta
demonstrationum, quod est Dyrrhonus manusdare
Sedage demonstratilitatem axiomatum in exemplum propositorum opere ipso
potius, quam verbis ostendamas. Primum eidem tertio aequalia esse interse aqualia
statim intellegitur, ex definitione aequalitatis. Suento enim a = b. _ b = c. ajo
a = c. Nam cum aequalia sunt quorum eadem est quantitas, seu quoium alterun
alteri substitui potest; salua quantitate; substituamerqo vel c. inlorum b.
in aequatione a - b, vel a in locum 6 in aequatione b= fiet Utrobiq a =c
. C. d.... Secundo aequalia aequalibus. addita vel dempta facere aqualia
a = b et c = d. ajo a +c = 6 + d. Nam a +C = 6 +c (quia a = 6:)  b+ C = b. + d.
(.quia d. ergo a +C = b+d.
Tertio; totum esse majes parte Nam si
( defi.) partes sint a. 6. totum (def. 2:) erit a +6. item si Minus (def: 3.
demonstratio: Totum = a +b (.defic.) a +b- C s. def. 4)C- Macus (.dect. def. 7)
f 1. dit tatum l. es  partet  p. Ed. Est autem
totum p+c. A Mojus quam p sit P + y. per  intelligendo indefinttum quamlibe (
as etsa pro y substitando  erit p +  ujis quam p. il est per defin 2. 3 totum erit majus parte.
aut partes, p. cd.
sit idem a, Maius (. def. 4:) erit  atb conjunctis definitionibus connatetur quoque fractionum, Regula Universalis fieri poter qualiscunque sit Generalm