# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068245:0013 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068245:0013?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 A 32 # Folio 7r, page id 00068245:0013 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 8v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068245&page=13 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068245/jpgs/default/00000013.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 108 lines, status machine # Lines: 108 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 2,7 At vero cum Hobbius, quod unum ego abeo prae saris recte praeclareque factum arbitror de monstravent, atque in numerum theoredatum hac axioma redu– xerit totum esse majus parte. Egr audapter inde colligu Numerum infinitum esse D. quod non fecerat Galitae In eo vero lapsus est tobbius, quod colligit veritatem omnuo propositionum esse ab arbitrio humano. Primum enum ea quae sensu constant; ut ignem lucere me con ritare, excipiendae sunt: at vero sed et eae uf sentiri centientem unde fichimedes jam olim in quadcatura Para– bolae usus est Arithmetica infinitorum nonnunquam inscriptis et cirgumscri– tis atque Indivisibilium Geometria, in inscriptisque atque circumscriptis in Dimen Hone circuli, in. de sphaera et Cylindro, in Quadratura Parabolae: hanc metto et Potissema esse specimina ingenit doc Minimi et Numdrum maximu seu nrmerum orum numerorum Constat Arithmeticam Infinitorum inter Accessio ad Arithmeticam infinitorum uli et ostenditur Maximi, seu indivisibilis et infiniti impossibilem esse sivenullur; iter quae pro axrimatis habentur demonstrabilia esse coincitur exemplis inter maxima documenta esse, quibus Mens humana sibi vendicat incorporalitatem. Et quis persraderet sibi, nullam esse corpus tanta exilitati parvitati brevitatis, quin in ea sint infinita non tantum partes, non non tantum semoice sep o infinita puncta sed et infinita lineaecrationem racus tiones cogerent. Quam illud vero mirabile etiam summam inire infinitorum, quod jam dudum multi in DC Fractionibus progessione metriae Geometrica continue de crescentibus, veteres quae ex praecedem senti re seu cogitale item: me praestitere, ut. + + te ete om infinitum et esse. Sensu enim certiuum est me sentire mesentire, seu quod tantatis vocibus idem est, me summa est L. Item L + L +s etc in infinitu + Ergo senitiri immediate se vel in infinitum intra fintum spatium crescentibus decrescentibusque limites praescribere. quae duo unica qavel infinitorum ducta in se invicem finitas generare figuras earumque indagare demonstrare proportiones. Ita Vereres dedere nobis Regulam incundi summam Fractionum sive Rationum Geometrica progressione in infinitum decrescentium. Quantitate enum data, exposita linea AB eaque linca ita continue secta et subsecta AB ut A,B ut ea sit ratio subsectionis, ad sectionem AC. ad totum AB. seu ut aequales AC. AD- Dunc ea erit iano quae est ratio CB ad AB ffere (residuli ex toto detracta sectione, AC.) ad totum AB. eaerit ratio totius AB ad totum compotitum ex toto, et ad en Geometriam quidem moidistutrum resuscita lau vit nostro seculo Cavaterius obstetricante atque inn probante Gaulaeoidallisius Arithmeticam infi nitorum, 7ac. Gregorius inscripta uccircum. +continue decrescentium in Lua affulgeat, nulla exes est proveheno et n quae ex sensu cognitis, adhibitus onstrantur, ut a mesentiri coritantem sentiente sine medio, inter me enim et ne, medium nullum est. Quicqued imme diate sentitur: id in mediate se sibile est. Qicquid inmo immali immediate sensibile est ine erro re sensibile est, (omnis enim erro a medio sentrendi, ut alibi demon strandum suppono) quicquid aensibi propositionem: ego sum senti pus, al pe consequens, eg ego sum. Excipidu autem etiam sunt pro positiones ideu ticae seu ejusdem affirmatio de scipso, vel verbis etidem ut rmale ribus cum defimtio praec definitiones diversaec ejusdem definiti des invicem, aut pars definiti definiti definitione inc sen AB+ AC + AD + AE4 etc. et ad huc sectionis sectione, a doctio viris, sed minine non absolutam idem locus nos debet admoner ex principio universali, ex da duco elegnitem phia nullam esse recipiendam propositionem nidi quae aut sensus obterratione immediata conste aut sit demonstrata, exceptis definitionibus, quae ut toties in sic oper scriptis inculat Galilaequs, arbitrartae sunt ac damtous nosd nis expertees mado clarae. Cum enim haec ipsa propositio: totum esse majus parte, dabitationem receperit apud maxims geometras, quales sunt Galilaeus et Gregorius a S. Vincentio, ullas ne alias notas clamitatemus Bergemus, cum Galilaeus crediderit Numerum infinitum esse aliquia tati, et tamen in et negati habere laum majorts ex u ocum partibus esse maus Hujus Regul demonstrationem tentatam vidi ego eam rose agendum sit, si perficienda eit philog non demonstro tantum, sed et equentiam