# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068245:0017
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068245:0017?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 A 32
# Folio 9r, page id 00068245:0017
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 10v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068245&page=17
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068245/jpgs/default/00000017.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 129 lines, status machine
# Lines: 129 recognised, mean confidence 0.89
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Idem locque nos debet admonere, si severe
agendum sita si perficienda sit philosophia
nullam recipiendam esse propositionem, usi
quae aut sensus observatione immediata exclura astinctaque imaginave id est idea, vel est
iconstet, aut sit demonstrata (exceptis saciet definitione, (quae uit nisi ideae significatio est)
definitionibus, quae ututoties in suid scriptis um sit demonstrata
nphisis ophiae Galitae
p sita ts sed nepera aobsemitaliqu tantus anguendae)
ipsiu
arbitrariae sunt, ac disputationis expertes
Necque cum
dummodo clarae apteque (um enim ista pro-
positio: totum esse majus parte dubitationemim
recepetit apud maximes Leometras, quales
certe Galilaeus et Gregorius a S. Vincentio fuere,  Ergu. a+c.
ullasne alias imposterum per se notas, clami- n
tare pergemus. Galilaeu certe credit Numerum
Infinitum esse aliquid, seu Uenum Totum, comparat enim Uenitati
et negat tamen in eo habere locum majoriitatem
seu ipsum totum
quadratis (cubisque) in hoctarus parte
id est quadratos et non quadralos
Ego vero cum habeam pro comperto, omne to-
tum sua parte majus esse, audacter concludo
Numerum infinitum esse O. etsi non ideoeni
infinitas parres continuo, aut interminatam
magnitudinem spatio temporique hae Protenus
tup appales etia
ad cb
omnium numerorum esse o seu Nihe (et demonstrad
negem. Propositiones enim istas Totum esse majusnoonvel ex eo suppetitu
velde
parte, aequalia aequalibus addita facere aequalia
eidem aequalia et similiae etiam inter se esse, it aequalia aequalibus addita vel demta facere aequalia.
dimidium esse ad dimidium, ut tatum ad totum,
aliasque similes omnes id genus demonstrabiles.
puto ex terminis scilicet, seu definitionibus. Atque
id voluere scholastici, ex terminis inspectis innotescere primas veritates
ntromne
tatia id est facilio demon esse demonstratu. contra
quam illi qui nescio quo lumine naturali ista per se
nota putant. Cum constet alia quaedam ab aliquibus
inter per se notaponi, quae ab aliis rejiciantur aut distin-
guantur, nec  criterion afferri perse noti, nisi
producta esse proportiona–
forte opinionem poli, quae praeterquam quod dubitationibus quam 1. F 1. + 1. 4 1. etc 10 Ergo numerus
communem
obnoxia est, difficilem probabilia poneret fundamenta
demonstrationum, quod est Pyrthoniis manus dare.
Facilem autem esse debere Axiomatum demonstra-
tionem, ita exemplo ostenditur: Totum et partem
definiemus
ita mutua relationem si purs sit a. Totum erit
si partes sint: a. b. etc. totum erit a + b etc.
Majus et minus ita: si a. sit minus a + b. esse
majus, collata utraque definitione sit minus et C:
sit majus C essea pate c esse aequale ipsi a +b.
seu c= a +b. conferamus otramque definitionem
connectetur demonstratio: Totum = (C. = a + b, = majus.
pars = a= a = ming.
Ita a = b. et c = d Ergu a) +C = eodem
 b
modo si pro f substituas L. Nam = et -. res
nulla nova hypothesi adjecta tantum cogitatione con-
jungunt. Ita si a
Au21 4 17
lipe
etam L Al 4a
56
si ax = E etiam -
73
bc
1
da. Cque idea synitica
a pe
a
b + dX b
ab. + BC ~ Jam a
inab  da.
bc = da. Ergo ab fb4= ab +bc.
b+0)
q
ab +da ab +bc
1. Ergo a +0
=
bd
+
Numerum
sive maximum
(seu omnium Unitatum possioilium
an summam esse d quam et
infinitissimum, appellare possis.
esse O. seu oinit. sin numerum
bcadam
totum esse majus parte, ut vat simplum
ad simplum, it aequimultiplicia
esse, ut simpla, si proportionalibus
addantur demanturve proportionatia
lia etc
quod sma amperus maximus est summa
omnium unitatum, at summa omn s sive
numerus omnium mugerorum, ut summa omni
 numerorum necessario mgor est numero
numerorum. ut
maximus non est numerus maximus, id est
numerus maxinus est impossibilis 0.
definitionibus
ces sint demonstravis indiger
et si sunt verae demonstrabilus
esse. 
equalium summas vel differentias esse
ales sied procabimus:
+ 2 + 3. Y 4 etc man
cum dubistirioris mpa
Mrolixius
idem sc probes a =. b et c=4. 
Eg a2c ad et bac = d. Ergo
a = e et a = D. et b = c, et
b = d. nathrgo 4 + b. =  c + 
et C+ b = c + D. Ergo a + b = C+d
Definitio enim aequalitim est, ut alterum
alteri substitui possit salva quanti
tate. cum aequalia sint quorum eadem
est quantitas. Quara aequalia eideme
qualia esse inter se statim intelligitur
si enim a = c. et b = c. substituatur in alteru
b
alterum protertio habemus a = b. si pro–
badimus porro ida e simpla ut dupta sreprobatimus