# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068255:0030 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068255:0030?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 B 5 # Folio 15v, page id 00068255:0030 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 16r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068255&page=30 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068255/jpgs/default/00000030.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 50 lines, status machine # Lines: 50 recognised, mean confidence 0.84 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Adite alia Alias subtractu numeri a numero sic reduci potest ad additionem cimatur sit numerus 314, a quo subtiahendus est numerus 122, sumatur erus prioris 685 sumatur sero 314 sumatur 999 hinc cuferatur 121 restabit 878, cui addctus 315, prodit idem Nam est (9000 =1) - 121) + (31A 1) - 1000 = 314. Complementais 395 685 dc 740 9d ita subtractio ois reddi reducitur ad additionem 314 - 55 = ((100 - 1) -55) + (914 + 1) - 100 1 34- 314 -55 L 100 21 1000 - 55 - (1000 - 314) oae es 10005 945 1000 - 31 L9b 1000 - 55 = 945 1000 - 259 = 741 314 + 945 = 314 + 1090-55 314 + (1000 -55) - 1000 = 3 4 - 55 sed specialiora se consideranda dabunt, si consideremus e variarum colunnatum adeoque et n diversarum olumnarum dependere a se invicem. Nempe conferantur inter se residui ejusdem numeri, a numeris progressionis Geometricae duplae 151- Re 51 = 1 A st = 3 sf. 3 45 . 3 As f19 19+ 3 si A 3L. = 19 ex 13 = 3 te 3 - 5 ∞ 2 =1 itaque Residuus a residuo numeri majoris est residuns numeri proxime minoris si divisores decrescant progressione geometrica, se et generaliter si divisor major sit divisibilis per niuorem itaque 2e e P An L R CN 1 _ e 1n -1; X B X t = Aet (R 3 ). p B (X- 1, p) = R (R C2- 15. 2p). p) Revega autem omnes residuos dat ipse numeus localis dyadici scriptus Quod si ergo potentiae omnes hoc observarent, ut essent primae columnae periodus notarum finarum, riae quallinaerum, 3tiae octonarum, etc. ita porro. Severetur datis periodis ectunnarum, dataque ratice posse potentiam inveniri sine exaltatione ulla seu multiplicatione. Nam Ascribatur radix, quae eadem est cum nuntio locali: ejus ime et ejus num ejus comporem aggregitites notae, euut oidine numeri desigmantes quota nota periodi Cujussi columnae sit sumenda L ax. gr. cabus Ab 21 erit 2t 22 dus posito incipi seriem a 0. (alius 2) mus posibo incipi ab 1) scubatur 22 nempe 10000 + 4 +2 = 10110, ipsius 2l, e in cubus in secunda prima columna habet 1, notum ultimam periadi , ot, in ida habe columna habet, notam ida quae 2 quia t si 22 divida tuo per 4, restat 2, vel 10., t in Columna 3tia habet notam btam, seu 110, quae restat si orIctiondas per e seu per 1000; i Glumpa ita adhuc notam ftam, in col. Eta habet ipsem notam 2iman posito in priua columna esse notas 2, in ida esse potas 4, i Etra notas 8, in ota notus 16, in fla notas 32 Ma 214 93 2 1