# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068261:0001 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068261:0001?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 B 11 # Folio 1r, page id 00068261:0001 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 28v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068261&page=1 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068261/jpgs/default/00000001.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 88 lines, status machine # Lines: 88 recognised, mean confidence 0.84 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. soredita inquisitio in Anatus lsorese primutivos; et rerida- tivorum divisores Quia Potentia ipsius a +b secundum e, est deo si a + C a b + e, et i b2 + C. P-1. 8- 2 C3 1. 2. 3 enes +etc. usqu ad Ba b seuntad b odsi a = 1 = b, fict 1 + 8 + e. C2l + e. eal . 82 + ete usque ad +1. Itaque habemus hodem argumm 22 = 2 = e + C. C-1 + C. e l. 2 + etc. quodsi jam e sit humerus primitivus oluu 1.2,2 est necesse est 2. =2 posse dividi per C. Et, si sit primitivus impar, id est major quam 2, necesse est etiam = =1, posse dividi per e. afedege sed si e non sit primitivus, aliquis exterminis, 2-2 componentibus poterit deprimi, ubi scilicet inter denominatores reperitur aliquis divisor ipsius e EqtaEt tunc non amplius totum dividi potest per e posus sed haecnota primitivi difficiliscest prima specie, nec inscrvit ad eum agnoscendum et mumeus Hisime enim assurgeret italis fli, numem. is nisi quibusdam artibus adjuvetur. Considerandum itaque est, hoc dici: Numerum patis progressionis Geometricae duplae ab unitate incipientis, quem compendio tam cujqus ex ponens sit eesus divisionil ta aliunde autem datum aliqueri sumus numeros alicujus progressionis Geometricae per tatem divisos dare rinom 2. esidpo residuorum semper recurrentem, it constantem ex numeris minoribus divisore. Itaque sufficit haberi seriem residncrum, ut reperiatur an loco deside proposito cato inter eos sit 1. nec opus est immanes illos numeros progressionis Geo- metricae reapse adhibere et dividere, cum Numeri sufficiant divisorem non excedentes porro constat, si residuum divisionis multiplices per aliquem niorem multiplicatorem, et productum divistas per cundem divisorem idem prodire residuum, ac si ipsum dividendum priaris divisionis per eundem multi- plicatorem multiplicasses, et productum per priorem divisorem divisisses. A sit divisor d dividendus f, quotiens divisionis q residuus Y patet esse f = g4 FY jg +r sit multiplicator m, fiet inf = mgg + mr orro sim Mr divisisses per g se fit Px IY = seu si fit X n si sit Cx (M het) = R (i f.). vel omisso ipso g compendi causa atque sibintellecto communi divibre B (M EF) = R (n f) Itaque itaque si velimus invenire Residuos Numerorum progressionis Geometricae per ab eodem divisore, non est necesse ut ipsos numeros dividamus, sed residuos multiplemus per progressionis constantem multiplicalorem, et productum per constantem divisorem dividamus, sed operae pretium erit in progressione 1892 zimali rem exhibere 10 1 12 13 14 15, 16 17 32 64 . 18 2s6 si2 1024 200 4ogb 893 ( 3F 127y bhsrs qon be 8 2 4, 2 4. 2 4 S 8 4 2 i 1d 2 2 13ad 00 v v 1000 2 4 3 12 431 2 4 2 4 2424 2 4 12 4 124 v10 000600 2 4 8 75 124 2 4 8 62 4 8 8 8 5 10 973, 6 1 1s 8_ic 48 B∞ IB 1 4 gpu 4 a l p(9, 248 16 n 17 n 1 9 160y a 14.9 e divitt potest per e- sis srs sit primi Et P- 2- P - 8. 82 Divila potust per 0- si hic sit primitivus Binmos pergodimemuum ls in mntus Exponentes