# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068261:0024 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068261:0024?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 B 11 # Folio 12v, page id 00068261:0024 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 13r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068261&page=24 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068261/jpgs/default/00000024.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 110 lines, status machine # Lines: 110 recognised, mean confidence 0.76 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Uti habemus operationem subtrahendi quones liceb les est divisio, ita datur operatio dividendi quoties licet, 135291: 7= quae nondum habet nomen 3 291: 7 = 19927 + 56+3 +3 seu 16 135291 15 2 + 7(8. 2.-30 = 394 +3, + E + 19927 y= 62 761 +3 ieu 1Gr+ 3, hoc per 7_ 13 B + 2 +3 135291.7 (39+ +=+ E d tst dat +7 (. 14 1p 17 = 135291., 2 = 2761 + 2, + 2, hocper 7 peu 135291 ul 4 75 + hoc per 7, seu 135291 = 56+2 +3 + 8 + 2, hoc per 7 seu 14 135291 = 1 + = + t p =8 + = + = + 2 + B f 2 hoc per 7, seu jam Et hic finenda est divitio, quia quotent ultimus 1, amplius per 7 dividi nequit e 3 + = + 2 = + 3 + 0 P + 2 B A determinandi 3. P+07 +2 + p. 1+97 +2 es st Ao H. p Mumerator integer 2. 74 3.7+07 + 2 . 0+A s 132 si p2 +2 = 75 70 At 1740.427137707+2 dB ura 76 t Hic notari debet numerus divisionum, et resudua gradualia et feries quotientum, et p rese series resoluorum. Quanquam ultimus quotiens cum serie resituorum sufficiat ad omnia pe eud a 70 summa refiduonum, t 1 + 0 + 2 +3 +0+ 2,) semper est minor ultimo divisore (velut I e t quivis residuns est minor divisore primosem sinetale et dimnes quodsi fingerentur ei aequales, res rediret ad depressionem, et fecet + + L + D Comnes numeratores et y inde a p seu potentiae ipsius, e Cum enim queves minor sit suo divitore essent unitates omnesque nominatores essent et ascenderetur ad interiorem ultimo divisore. Porro summa + 4 + sit harum fractionum est progressignis Geometricae 1. Ergo reddito 1. ide ab 1. Et fiecet 1 + + p3 potentiam ipsulo ek quod est majus est +e et sit minas initate. Etiam hac summa est minor unitate. Ergo cum q ticucta ad numerat communem denomina torem, dabit numeroram infe minorem communi denominatore: summa resi ductem dinatid7 crat minor lenitate. C taq adeoque dia residuum di itionis ipsius numeri iitio dati per divisorem maximum. Et ita si numerus datus 135291 dividatur per 7 quoties fieri poest summa fractionum singularum divisionum est aequalis fractioni altimae diccisionis, et proinde reductae sngutae fuctiones reduect divasionum onnium redactae ad communem deno- 76 seu dividatur per minatolem, dant numeroratirem aequalem resituo divisonis totalis e seu nimeri dabi per maximam dolentiam ippus numita dato proxime cuferiorem.