# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068261:0035
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068261:0035?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 B 11
# Folio 18r, page id 00068261:0035
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068261&page=35
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068261/jpgs/default/00000035.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 121 lines, status machine
# Lines: 121 recognised, mean confidence 0.62
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

el
c0
 X+
a 1
e
et
es
2
a
n
2
e
eo
e
a
2
+
e
2
n
2
e
a
2
e
 2
3
1
e
dE
 1
1
e
e
e
a
s
e 
e
15
X
1
2
di hoc problema solvi posset dato numero invenire numerum
alterius dati multiplum, cujus differentia a dato sit minima; via aliqua
a prioredato,
aperietur ad inveniendum an da tentatu digna ad inveniendum, an datus aliquis
e
numerus sit primitivus. Inveni enim datum numerum esse primitivum,
cum numerus progressionis Geometricae duplae cujus ipse unitate minutus, sit
datus
exponens divisum per datum relinquit unitatem. Sed quia Numerus ille est
na progressionis Geometricae duplae est nimis magnus, si primitivus non sit valde
parvus; hinc quaeramus multiplum primitivi, nns quam magnum possivile est;
qui tame a dicto Geometrice differat, quom minimum possibile est; ita tantum
non multur
numerum dividere si enir
pelinquit divisio non nisi unitatem, habemius an sit datus sit primitivus.
per
opus erit eorum quaerere differentiam, eamue datum
necessaria simul ratio erit investigandi differentiam duorum numerom
ei etsi ipsi numeri non toti exhibeantur, modo sa habeantur postremae notae, quae com–
e
e
differentia majorem. Ita eum sufficit has numeros a postremis
inotis compositos, alterum ab altero detrahi: potro postremas notas numeri
 sed investiganda
progressionis Geometriae duplae quanticunque habere possumus quot habet. Videnum
  ergo aa etiam po itaque videndum esset an etiam postremae quot opus notae
e
Ca
e
e
u
i
a
10b
Porro multipliis sussibiliam  infra Geometricum maximus,
relinquit
 differentiam quae sit ipsum Residuum divisionis sed fortasse inservore poterunt
multipli illius inveniri possent.
Dact
per datum
Mutipli prinores. Reca Verum video eos nihil aliud esse quam residuos a
si sint
 auctos numero dato, si sin proxime minores; vel auctos duplo dato, 
2
nost proximi. Et ita porro. Itaque vereor ut via detur huc eundi, alia ab ea
quam qua jam ivi, per Residuorim periodum.
si Numenis progressionis Geometricae duplae diadice expressus seu
F per 10000000 etc. dividi potest per demta unitate dividi potest per numerum
21
2
prfsatus
datum seu divisus per numerum datum relinquit 1, quilibet numerus factus ex tali
2
Geometrico, et multi plo aliquo dati reliaquet, 1.
ea
111110111
F Regula quod 2
1+
cb e
= qy +1 Exceptionem recipit in Solo primitiuo 2=
qa
nec curandiresidui et
iquoliantessunt notae singlia
11111) divisibilis est ante quam ulii numenis
sed universalis est 2  = qu + 2
Iuu
dipisoris caupletur, fiet sic De in quolent lmnovol00o et
tet alt maltibus D, et aniis, quol Imn000o lmnovooi tot sunt
Si
quolsunt neaum dividente tot sunt notae in (ma, quot sunt i unilutes i
differentia, iu ane mnimini dunsibilis et diviseriis Hoc succevitesi
numerus Hint sufficiet iabestig anseriem quotenum
e
2
e
id
e
8