# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068276:0001 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068276:0001?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 3, 4 # Folio 1r, page id 00068276:0001 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068276&page=1 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068276/jpgs/default/00000001.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 97 lines, status machine # Lines: 97 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 15+ con ndin actatione justitia divina, libertas humana, necess fatum, campa u principium mali ori mali causa peccatio gratiael auxilum praxanatio humana correptio, ani orine et traductio, oxinomnima origo hominum discr eruicantur nima taux ilia gratiae, Apologeticae tractationis pro Causa DEi 1 dei der sunt partes a sunt duaiprior quae spectat divinum Magnitudinem, Bonitatemque separatim; posterior pertinentia ad utramque inquibus postremis sunt s a aeononia cir intrientes g inca intelligentes, praesertim in negotio pietatis et salutis (2) Magnitudinis divinae potius quam Bonitatis rationem habuere rigidiores, at laxiores contra. Utraque perfectio aeque curae est orthodoxis vere orthodoxis. Errgi Magnitudinem cer instragentum (3) Magnitudo Dei studiose tucenda est contra Socinianos inprimis, et quosdam semisocinianos in quibus Conradus Vorstius sie maximé peccavit. e dduo Caita summa d duo Revocari autem potest Omnipotentiam et omniscientium (4) Omnipotentia complectiture tum Dei inde- pendentiam ab aliis, tum omnimm dependentiam Ss independentia dei in existendo elucet, et in agendo. Et quidem in existendo, dum est necessarius a et aternus, et ut vulgo loquuntur Ens a se. unde etiam consequens est immensum esse. 6) in agendo independens est naturaliter et moraliter. Naturaliter quidem dum est liberrimus nec nisi a se ipso ad agendum determinatur; moraliter vero dum est arvuEbdoros, seu superiorem non habet 7) Dependentia rerum a deo extenditur tum ad omnea possibilia, seu quae non implicat contra- dictionem, tum etiam ad omninactualia (8) ipsa rerum possibilitas, cum actu non existunt, reclitatem habet fundatam in divina existentia nisi enim deus existeret, nihil possibile foret. (9) Actualia dependent a deo tum in existendo tum in agendo?. Et quidem in existendo, dum divinam esse continuatam creationem, ut radius continue a sole prodit; etsicieaturae neque ex essentia di ique recssatio promarent omnes res a Deolibere sunt creatae, atque etiam a Deo conservantur: neque male decetur conservationem (10) in agendo dum deus ad rerum actiones iocurrit, quatenus in est actionibus aliquid perfectionis, quae utique a deo manare debet, patir luminum omnisque boni datore (1) Concursus autem Dei setiam non miraculosus) simul et immeddatus est, et specialis. Et quidem imme diatus, quoniam effectus non ideo tantum a Deo dependet, quia causa ejus a deo orta est, sed etiam quia Deus non minus in ipso effectu producendo p concurrit, quam in iptin soma quam in producenda ipsius causa. (12) Specialis e vero est concursus, quia non tantum modum et qualitates, quatenus perfectio illis inest, quoed semper a Deo profluit, patre luminum, omnisquebini datore ad existentiam rei actusque dirigitur, sed et ad existendi (3) Hactenus de potentia dei, nunc de sapientia ejus, quae ob immensitatem vocatur Omniscientia. Hac cum et ipsa sit perfectissima (non minus quam omnipotentia) complectitur omnem ideam et omnem verisatem; id est omnia tam incomplexa quam complexa quae objectum intellectus esse possunt: et versatur itidem tam cerca possibilia quem crcea actualia. (1) pologetica causadei fractatio non tantum ad divinam glorian) nostram uticitatem pertine etiam ad ut sum magnitudi nemejus, idest potentiam supientiamque admiremu tuum etiam bonitatem et quae s ea com deperehenduntur justi tiam ac sanctitatem amemus quantumque in nobis est, imitemu Hujus tractationis duae sunt partes: prior praeparati magis, alteratctato ria censeri dabet ipcio tollentium despotismus appellari posset Anphropomorchismus, Bonitalem averta per justitiam cum caetlris ejus per fectionibus, cunctisque actionibus concilialam nec tantum ab intellectu ejus sed etiam a voluntate =neque remotius