# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068276:0004 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068276:0004?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 3, 4 # Folio 2v, page id 00068276:0004 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068276&page=4 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068276/jpgs/default/00000004.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 75 lines, status machine # Lines: 75 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 23) Deus vultbona perse, antecedenter ad minimum; nempe tam rerum perfectiones in universum, quam speciatim sp substantiarum intelligentium omnium felicitatem et virtatem; et unum quodque bonorum progradu suae bonitatis. 3a) Mala etsi non cadant in voluntatem dei antecedentem, nisi quatenus ea ad remotionem eorum tendit; cadunt tamen interdum in conse- quentem; quia interdum majora bona ipsis remotis obtineri non possunt, quo casu remotio malorum non plane perducitur ad effectum, et consistens in consequentem Unde Thomas de Aquiad post Angustinum non incommode dixit, ocum stemultere quadam malo Intra voluntatem antecedentem non prohumpit 25) imperfectiones Metaphysicae, et Mata poena interdum fiunt bona subsidiaria, tanquam 26) At matum lpae nun media, ad majonat o seu matium medii habet, neque enim Apostolo monente facienda sunt mata ut reveniant bona; sed interdum qua non tantum rationem habet conditionis quam vocant objectum est voluntatis productivae, sed tantum fieri, ne multa bona impediantur sitiverinrequit nons per aliquando ppermissiva; quia ipse nunquam peccatumu sed tantum ad summum aliquando permittit peccati deo hiominique communis, ut non per– mittatur peccatum alieuum, nisi impediens dum ipse actum injustum exerciturus esset. Et ut verbo dicam, peccatum permitti nunquam licet, nisi cum debet, de quo distincticis infrat. b (39) Deus itaque inter objecta voluntatis habet Optimum ut finem ultinum, sed bonum ut qualencunque etiam subalternum. Indefferentia vero, item mala poenae saepent merita; at malum Culpae non nisi ut rei alioqui debitae conditionem sine qua non esset, eo sensu quo Christus dixit, oportere ut scandila existant. Bonitate separatim, nunc dptents qd aitramque de pertinentibus ad utramque juno communia ergo Magnitudinis et Bonitatis sunt hic sunt, quae non ex sola bonitate, sed etiam ex Magnitudine (id est pt sapientia et potentia proficiscuntur. Et Bonitas refertur vel ad creaturas in universum vel speciatim ad Intelligentes. priore modo cum Magnitudine constituit providentiam in universo creando et gubernando; posteriore justitiam in regendis speciatim substantiis ratione praeditis. 41) Quia Bonitatem dei i Ueribees in creaturis sese generatim ostendenteu exerentem dirigit sapientia; consequens est providentiam divinam sese ostendere in Tota sexie universi; dicendumque absolutae, sed obtineri nequit. Itaque Malum quidem non omnitu d quidem admittitur ex principio necessitalis, n sine qua nom; id est sine quae bonum debitum 27) Malum etiam Culpae nunquam in deo (28) Generalis autem Regula est permittendi ra Hactenus de Magnitudine et de amu volantas praevia deum ex infinitis possibilibus seriebus rerum elegisse optimamt pamque adeo esse hanc ipsam quae nec sapienti ssimus nisi omnibus perspectis decegnit, atque adeo non nisi detoto. Ipartibus singulatum sumtis (42) Unde accurate actu existit omnia enim in uniberso sunt harmonica inter se, voluntas inclinatoria esse potest, in toto decietoria e intelligi debet aioexcolligati et con comitorts onoautem debito, etiam privatio mali debita Ccontinatu ex principio convententiae. Rationem enim tsse oportet cur dens malum permittat potius quam non permittat, ratio autem divinae voluntatis non nisi a bono sumi potest add infra §. 66