# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068276:0010
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068276:0010?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 3, 4
# Folio 5v, page id 00068276:0010
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 6r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068276&page=10
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068276/jpgs/default/00000010.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 86 lines, status machine
# Lines: 86 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

104) Non praescientia aut praeordinatio Dei, lices ipsa quoque
sit infallibilis. deus enim vidit res in serie possibilium ideali,
tentiam, decrnendo rei naturam, mutavi, aut quod contingens etat necessarium fecit
et in iis homonem libere peccantem,
105) Neque etiam praedispositio rerum sivi causarum nocet
rerum, aut causarum series, nocet libertati. Licet
enim nunquam quicquam eveniat, quin ejus ratio
reddi possit, neque ulla unquam detur indifferentia
aequilibrii; (quasi in substantia libera et extra eam
omnia ad oppositum utrumque se aequaliter haberent;)
cum potius semper sint quaedam praeparationes in
causa agente, concurrentibusque, quas aliqui praedeter
minationes vocant; eae tamen sunt tantum inclinantes
non necessitantes. Ita ut semper aliqua indifferentia
aive contingentia sit salva. Nec tanta unqua in milis affectiis, appetitusque
(106) itaque tantum abest ut praede qualem diximus Praede-
terminatio ex causis necessitatem inducat, contrariam
contingentiae, libertati, et moralitati; ut poticis in hoc ipso
distinguatur Fatum Mahometanum a CMristiano, absurdum
a rationali; quod Turcae causas non curant, christiam et
quicunque saptunt effectum ex causa deducunt. Add capa
(107) Turla scilicet ut fama est (quanquam non omnes
sic desipere putem) frustra pestem et aliamala evitari
arbitrantur idque eo praetextu quod futura vel decreta eventura
sint, quicquid agas aut non agas; quod falsum est:
cum certum sit cum ratio dictes  eum qui certo peste
moriturus est, etiam certissime causas pestis non sevitaturum
Nempe ut recte Germanico provertiodicitur, mors
vult habere causam: idemque in aliis omnibus eventis locum habet. Add supra D. 43
(108) Coactio etiam non est in voluntariis actionibus;
etsi enim externorum repraesentationes plurimum in
mente nostra possint; actio tamen nostra voluntaria semper
spontanea est, ita ut principium ejus sit in agente. id quod
per harmoniam inter corpus, et animam ab initio a deo praesta-
bilitam, luculentiis quam hactenus a nobis explicatur
(109) Huc usque de Naturae imbecillitate actum est
nunc de Gratiae divinae Auxilio dicendum cujus defectum
objiciunt Antagonistae, ut rursus culpam ab homine
transferant in deum. Duplex autem Concipist gratia potest
una sufficiens volenti, altera praestans ut velimus.
(110) Sufficientem volenti gratiam nemini negari
dicendum esst. Facienti quod in se est non defore gratiam
Non non ideo fanen necesse est aut salvare aliquem
sine Christo, aut damnare etsi prastitisset quicquid per
sunt, neque scimus an non aliquid extra ordinaria rationem tenc usi lanine quod acepere, eis datum lri lamen quo indigent quod
naturam potest. Neque enim nobis omnes viae dei exploratae
(112) Quemadmodum enim nostri Theologi fidem aliquam
agnoscunt in s infantibus fidelium baptismo ablu
nondum accepere; etiamsi it ipso mortis
odieris cera sand eanie tltu 
(113 Itaqe 61 EEco, quibus sa praedicatio externa negata est, clementiae justitiaeque
est, elementia creatoris relinquendi sunt; etsi nesciamus
quibus aut quanam forteratione deus succurrat
1x) Sed cumu saltem n
ipse volendi gratiam praesertim quae felici fine coronetur
hic jam in deo vel misanthropiam, vel certe
prosopolepsiam arguunt adversarii veritatis, quod daven
miseriam hominum procuret, quod non omnes salvet cum possit
an certe non eligas merentes.
ut omnes libertat; atque adeo quidav ut quidam improbitati sua reliuquerentur; quod vel
harmonia universaliss, ut alic
ut netavit ipse ugustinus. Ea estvel ordinaria per verbum et sacramenta, vel extraordluaria Deoreinquenda quali erga faulum
necessariam vetus dictum est, nec deus deserit nisi deserentem, ut post antiquiores
(111) Etsi autem multi populi nunquam salutarem Christi
doctrinam acceperint, nec credibile sit praedicationem
ejus apud omnes quibus defuit irritam futuram fuisse.
praestetur vel morifupis. Pro certo exim gonendum
mculla Eespisseura
nam quaudiu mensis compos est, etiempi se
fortasse ab ira, a situ, vel simili causa stimuletur
vetut in inu in siti quin modum cgustend
eq ex qu ut ex eo atus necessarie
et aliquando vel sola sufficit cogitatio
exercendae suae libertatis et in agectus
aut tanquam nullus
necquis quam electus, semllque
Vere justificatus in crimen seu in
peccatum praeaereticum pelabi posset,
vel ut alii malunt Ja mediis sccleribus
electus gratiam derenon amitteret
iidem a fideli aertissimam fidei finalis
persuasionem exigere solent, vel negan
tes reprovs fidem imperari, vel statu
entes iuberi eos falsum credere.
partis aut imgrobentur aut tel peientur
viventibus defuisset peromnem vitam antea de puiset.