# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068276:0011
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068276:0011?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 3, 4
# Folio 6r, page id 00068276:0011
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 5v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068276&page=11
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068276/jpgs/default/00000011.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 109 lines, status machine
# Lines: 109 recognised, mean confidence 0.90
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

amat ius de die pod speti ns felicitatem quanum inse s parat
Et sane si deus maximam hominum partem
ideo tantum creasset, ut aeterna eorum malitia
mideriaque justitiae sibo grotiaetati
prosopalepsiam arguunt veritatis quod non omnes salo
cumpossit, au certe non eligat merentes.
 Norigitur rejecta illa odiosissima Misanthropia
tuemur merito summam in deo philanturopiam, qui
omnes ad ve veritatm agnitionem pervenire, omnes
a peccatis ad virtutem converti, omnes salvos fieri perio
uoilis
voluit; voluntatemque o multiplicibus gratiu
declaravit quod vero dfactum
hominum malitiae attribui deber pugnanti
(12a At hanc inquies, superare potuit summa potentia lua. Fateor, inquam,
u sed ut faceret nullo jure obligabatur, neque id ratio aliunde ferebat.
(17) quod si  iba
tam solutum esse dei potestatem, ut etiam
innocente nocentem faceat possit,qo habecet
(125) Instabis. tantam benignitatem, quantam Deo
mento tribuimus, progressuram fuisse ultra ea quae
praestare tenebatur; imo optimum deum teneri alitiam tollem
ad optima praestanda, saltem ex ipsa bonitate naturae suae
summa sapientia  divitias cum paulo
126) Hic ergotandem
 a lute continebatur,
csendem eun se ois
ut omnes libertat; atque adeo quidav ut quidam improbitati sua reliuquerentur; quod vel
e
inde intelligimus, quia factum est. Add. 5. 142
(126) interim philanthropia dei universalis seu voluntas
salvandi omnes ex Auxiliis ipsis elucet, quae omnibus,
etiam reprobis, sufficientia, imo persaepeabundantia praestita
sunt, etsi in omnibus gratia victrix non sit
(128) Caeterum non video cur necesse sit gratiam uibi effectum
plenum consequitur, consequi eum semper sua natura, sime justitiae
seu esse per se effectricem; cum fieriqueat ut eadem cervilat
mensura gratia, uno ob repugnantiam vel circum. legessern
stantias effectum non consequatur, quam in alio obtinet
Nec video quomodo vel ratione vel revelatione probari
possit gratiam victricem semper tantam esse, ut quantameunque
resistentiam, et quantascunque circumstantiarum incon-
oruentias viac esset superatura. capientis non est
) interim nego aliquando evenire ut Deus
contra maxima obstacuta, acerrimamque obstinatione
gratia illa triumphatrice cotatur ne de quoquam
unquam depperandum putemus: etsi regula et
(29) Errant etiam net dibinam benignitatem coarctant,
ratiam, fidem, justificati
Inde constitui non debeat gravius
regenerationem; tanquam+ ∞obK C nec a baptismo
nec ab Eucharistia et in universum necceo
verensa
(36)a doctrinat vel temerariam futurae talutis
etiam in improbo persvasionem, vel auxiam praesentis
in gratiam receptionis etiam inpio dubitationem;
utramque non sine flagitios issimae securitatis, aut miserrimae
desperationis periculo generare potest poset
(31) Feliciter tamen evenit, ut plenique tam periculosae
doctrinae desensores pravis ejis consequenti
pluri ut plurimi temperent tanta novitatis rigorem
et ut qui supersunt tam lubricae doctrinae defensores,
intra nudam theoriam subsistant, nec pravis consequentiis
indulgeant; sed pii inter eos, ut ex meliori dogmate
par est, filiali timore, et plena amoris fiducia, salutem
scilicet eorum quae nunc in nobis fiunt, d futura per severantiae
bonam spem habemus, sed cura temperatam,  monente
Apostolo, ut quistat videat ne cadat: at poenitentiae futurae
fiturae fidere minima debemus, sed electionis persvasione remittere
talis Universi Rector
18) Hunc enim deum timendum ob magni-
studinem, sed non amandum ob bonitatem
manifestum foret. Certe Tyrannicas actus
suam operentur. Fidt gratiaeque pseasentis quatenus conscisumus
33) Nos fidei, gratiae _ praesentis certi esse possumus, conscri
re aus oerem
e tom pumee se seum pere teen taae m me
aut nec puris quam vermiculis esse; qua excu
m
satio non minueres
ut innocente jure damnet aut etiam ex
rerum
non amorem mere sed odium excitare
lem da
imitatione ejus a caritate ad duritiem
condelitatem provocarentur
120). A Longe alia vos de deo credere ratio pietas
deus jubent. Summa in illo sapi
maxima bonitate conjuncta, fa
birtutisque producat, quan
Curam habeat, sed maxim
tam capit optimum exemplar universi
Fomnes hypocreta essent i
erassit aria, mutoa fundameito ripa
mutsum in praxin potest, aeii
nfluer sinflulte et
fumlis fidei rlncdum
 ligem perseverantiae
persuasionem interdu exigere
deent vet nogantes reprotis sidem imperam
constat, quantacunque sit potentia in agente
imitione ejus facile a caritate ad cee
utos cuberi des falsumcre
in Dio juris talia et acta tribuerum,
ut faten coseren ur hominem, si
 nt oe
itaque male quivam praetextu absoluti
spiritu Dei spiritui nostro
testimoniam perhibente;