# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068276:0014 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068276:0014?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 3, 4 # Folio 7v, page id 00068276:0014 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 8r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068276&page=14 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068276/jpgs/default/00000014.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 104 lines, status machine # Lines: 104 recognised, mean confidence 0.87 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Hactenus de divina Magnitudine, nunc cognitio est transeamus ad divinam Bonitatem. Ut autem verita r perfectio intellectus Ha bonitatis motio est perfectio. oluntatis. Et omnis quidem voluntas bonitatem habet pro objecto, saltem apparentem; divina voluntas non nisi veram rectabinus ergo et voluntatem, et rationem volendi ait notendi seu Borum et Malum In oluntate spectabimms, et naturam ejus et species Voluisap der et ut Ad voluntatem equiritur libertas, quae consstit im spontaneo, eliberato ex ut actio voluntaria sit spontetins is at H Necessitas excluditur, metaphysira, to Ia quidemat, excluda i sicat contiadictionem pr oppanitum es moralis cujus contrainutest quod est maxime conveniens, hoc tamen Etsi inimdens non prsit errare in eregi eligendo, hoctamea ejus libertati odeo non obstat ut eam maxime perfectam reddat. a obstaret si non nisi unum esset quo casu cessaret electio. fautum possibilia dicunt quae actufiunt, seu quaedeus elegit, qui fuit lapsus Aociela diodoristocici, et Itaque erran qu ea stoici apud iceronem, Pinter Christianos Abailardi Volunaei tum notrum est saplex sut ut sit vel anterereavelsonsqdesnfaulis site quodidemest it sit vel inclinatoria vel decretoria; illa minus plena haec plena stu absolusa Unde haec iter et proinde in omnipotente semper si objectuum ad plenum effectum perducens, si potentia sit cum volintate conjuncta Voluntas antecedens omnino seria est et pura Sedutaru delitertater non compus confundenda cum vellitate quae indeum non non cadit; _icaciametiam quandam et per quate le ditionam antelle V voluntus consequens quae et decretum appallatur a in pppiente, etim ex omnum voluntarum antecedentium concurso inter se Voluntas consequens oritur ex omnium voluntatum antecedentium concursu, ut scilicet _quando omnes simul stare pon possunt omnum effectus simul stare non possunt ortur a obtineatur quantus maximus effectus per sapentium entium restrictam quatenus tatia sunt polentiamque obtiner potest. Haec voluntas etiam decretum appellari solet. Unde patef vocuntates etiam aute cedentes pon omnino irritas esse, sed efficaciam suam habere etsi effectus papum non siepes earum qui obtinetur non sit ale AL Voluntas se volantatem decretiriat semper plenum prodnere effectum optinet sortitur modum certesl sonum Matumve triplex est, metaphysicum, indu physicum et mgrale. Metaphysicum concernit generatur consistit in rerum etiam non inelligentium, perfectione et imperfectione; pliysicum accipitur drui speciatim substantiarum intelligentium, commodis et incommodis, Moed (quo pertinet Matum poenae) Morale perfe etise et vitiosis (quo pertinet malum culpaes tuosi minunum deus vult bona per se nempe cadunt famen in consequentiam quia interdum omnta bona ponc = non sempersit plenus, sed per contursum aliarum voluntatum Hacdenus de voluuntate runc llen vocdutatis divisio est et permissivam circa alie nos. quo permitere licet, quae facere non licet; ut peccata Hactenus de Voluntate nunc deratione volepo oduesi ii ruo et Malo, utrumque ine gat imperfectiones etia se nunquam peceatium facit Ab s Matum culpae nunquam srationem medi habet, sed aliquando tantum rationem interdum fiunt bone sublidiarita ad majora bona. sed tantum rationem conditionis sine qua non i est sine qua permissa ebituoque tineri des non pergutatur peccalut adienut en decto dlm aratum fidem utimum bonum ut qualemcunque etiam subaltenum nstiqu iuperfectiones et mala soena ut media: at matum ulpae os it ae opoltam to uu diia rationermedii peamittitur (negenius sunt facienda sunt mali et me imperfectiones metatosicae, et mala poenae obsectuo St. se icta dets p ntum liedimest termistioae cetra iodlmtetis i pocdtina Hemre e Circa mala poen quaedam enim interdum consistit, intra lane per ducitur ad effectum. atque ade ponotio malomurequentem de ratione volendi tempe Boto et Malo, hoc se eroductivam, circa prophios olligentium pelicitatem et vitutem Mala etsi non cadant in aei voluntatem antecedentem qu d