# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068276:0022
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068276:0022?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 3, 4
# Folio 11v, page id 00068276:0022
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 12r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068276&page=22
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068276/jpgs/default/00000022.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine
# Lines: 34 recognised, mean confidence 0.98
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

nisi quatenus ea ad remotionem eorum tendit; cadunt ta
men interdum in consequentem: quia interdum majora bona ipsis
remorio obtineri non possunt, quo casu remotio malorum non
plane perducitur ad effectum; et consistens intra voluntatem
antecedentem, non prorumpit in consequentem. Unde Thomas de Aquino
non incommode dixit, deum permittere mala fieri, ne multa bona impediantur
(35) Imperfectiones Metaphysicae. et Mala poenae interdum fi
unt bona subsidiaria, tanquam media ad majora bona
(36) At malum culpae nunquam rationem medii habet, negi
enim (Apostolo monente facienda sunt mala ut evemant bona;
Sed interdum tantum rationem habet conditionis quam vocant
sine qua non; id est sine qua bonum debitum obtineri nequit.
(37) Malum etiam Culpae nunquam in Deo objectum est Volun
ratie productivae, sed tantum aliquando permissivae; quia ipse
nunquam peccatum facit; sed tantum ad summum aliquando
perinitlit.
(38) Generalis autem Regula est perinitiendi peccati deo homi
nique Communis, ut non permittatur peccatum alienum, nisi
impedieno ipse actum injustum aut pravum exerciturur esset.
Et ut verbo arcam, peccatum permitti nunquam cicet, nisi cum
debet, de quo distinctiui infra.
(39) Deus itaque inter objecta Voluntatii habet optimum utrinem
ultimum, sed bonum ut qualemcunque etiam subalternum, an
res vero indifferentes
veo itemque mala poena saepe ut media;at malum
(ulpae non nisi ut rei alioqui debitae conditionem sine qua
non esset; eo gensu quo Christus dixit oportere ut scandula existant.
(40) Hactenni de Magnitudine et de Bonitate separatim,
ea diximus, quae praeparatoria hujus tractationis videri possunt;
nunc de pertinentibui ad utramque. Commuma ergo Magnitu
dinis et Bonitatis hic sunt, quae non ex sola bonitate, sed
etiam ex Magnitudine. (id est sapientia et potentia) profici
facit enim Magnitudo ut bonitas effectum suum consequatur.
scuntur. Et Bonitas refertue vel ad (reaturas in universum