# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068276:0023
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068276:0023?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 3, 4
# Folio 12r, page id 00068276:0023
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 11v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068276&page=23
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068276/jpgs/default/00000023.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 32 lines, status machine
# Lines: 32 recognised, mean confidence 0.98
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

vel speciatim ad intelligentes. Eriore modo cum Magnitu
dine constituit providentiam in univetso creando et guber
nando; posteriore justitiam in regendis speciatim substan
tiii ratione praeditis.
(41) Quia bonitatem Dei in creaturis sese generatim exe
rentem dirigit sapientia; consequens est providentiam divi
nam sese ostendere in tota serie universi; dicendumque de
um ex infinitis possibilibus seriebus rerum elegisse opti
nam, eamque adeo esse hanc ipsam quae actu existit. Omnia
enim in universo sunt harmonica inter se, nec sapientissi
anus nisi omnibus perspectis decernit, atque adeo non nisi de toto:
in partibus voluntas inclinatoria esse potest, in toto decretoria intelligi debet
(42) Unde accurate loquendo non opus est ordine decretorum
Divinorum: Sed dici potest unicum tantum fuisse decretum
Dei, ut hac scilicet series rerum ad existentiam perveniret.
(43) Ueaque etiam Decretum Dei est immutabile, quia omnes
rationes quae ei objici possunt jam in considerationem venere.
sed hme non alia oritur Necessitas quam consequentiae, seu
quam Hypotheticam vocant, ex supposita scilicet pravisione
et praordinatione; nulla autem subest necessitas aboluta
seu consequentis; quia alius etiam rerum ordo possibilis erat, et in partibus, et in toto
obrerum certitudinem
44) Neque preceo Caboresque suint inutiles ad obtinenda futura
quae desideramus. Nam in hryus seriei rerum , tanquam possi
bilis repraesentatione apud Deum, antequam scilrcet decerni
intelligeretur; utique et preces in ea (si eligeretur) futura
et alia effectuum in ea comprehendendorum causae inerant,
et ad electionem seriei adeoque et ad eventus in ea compre
Sensoz, ut par erat, valuere. Et quae nunc movent Deum
ad agendum aut permittendum. jam tum eum movertm ad
decernendum quid acturus esset aut perimissurus.
45) Atque hoc jam supra monuimuo, reo ex divina prascientia