# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068276:0026 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068276:0026?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 3, 4 # Folio 13v, page id 00068276:0026 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 14r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068276&page=26 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068276/jpgs/default/00000026.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 53 lines, status machine # Lines: 53 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. et tot sunt soles quot stella sixa; et credibile est, maximum esse spatium trans omnes fixas. Itaque nihil prohibet, vel Soles, maxime vel om regionem trans soles habitari felicibus creaturis. Quanquam et planeta esse possint aut fieri ad instar Paradi Nec tantum de coele begtorum, sed etiam de Universo spectabiliverum est: si felices; In domo Patris nostri multase n mansiones esset non tantum de Coeto bratorum seu trans soles, set etiam de mundo spectabili verum est. (39) Itaque argumentum a multitudine damnatorum non est fundatum nisi in ignorantia nostra, unaque responsione dissolvitur, perspecta gnita quam suxra mnuimus, si ommia nobio persiete forent, appa riturum ne optari quidem posse meliora quam quae fecit Deus. (60) Gravissimae tandem sunt difficultates circa hanctitatem Dei, seu circa perfectionem ad bona malaque moralia relatam, quae eum amare victutem, odisse vitium etiam in aliis facit, et ab omni peccati labe atque contagio quam maxime removet. et tamen passim scelera regnant in medio potentissimi Dei imperio. Sed quicquid hoc est difficultatis, divini Luminis auxilio etiam in hac vita ita superatur, ut pri et Dei amantes sibi quantum opus est satiifacere possint. ad (61) Obicirur nempe Deum nimis concurrere, peccatum, homi nem non satis. Deum autem nimis concurrere ad malum mo rale physice et moraliter, voluntate et productiva et permissiva peccati. (62) Concursum moratem locum habere contendunt etei Deusni hic conferret agendo ad peccatum, saltem dum permitteret seu non impediret cum posset. (63) Sed revera Deum concurrere ajunt moraliter et physice simul, quia non tantum non impediat peccantes, sed etiam juvet, viret ipsis occasionesque praestando. Unde phraseo seri pturae sacra, quod Deus induret incitetque malos. (64) Airic quidam inferre audent Deum vel utroque vel certe alter utro modo peccati complicem imo autorem esse, atque adeo divinam sanctitatem, juotitiam, oonitatem, evertunt. 65) Alii nalunt Divinam omniscientiam et omnipotentiam, verbo 4de Coelo beatorum proprie chrit nem Christus dixit ierpecit une celenche Ehpyrea Cetus solesi quod Empyreum vocant Theologi quidam, et tran Sidera seu soles collocan interim et in spectabil mundo multas creaturam rationalium habitatione esse verisimile judicari potest, alias aliis feli- Ciores