# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068276:0027
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068276:0027?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 3, 4
# Folio 14r, page id 00068276:0027
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 13v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068276&page=27
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068276/jpgs/default/00000027.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 53 lines, status machine
# Lines: 53 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

magnitudinem, Labefactare; tanquam aut nesciret mala, aut
matorum torrenti obsistere non posset. Qua Epicureorum, Elutarchi,
Manichaeorum
Dualistarum sententia fuit; quibus cognatum aliquid docent hoci
niani, qui recté quidem cavere volunt, ne divinam hanctitatem pot
luant, sed non recte alias Dei perfectiones deserunt.
(66) Ut primum ad Concursum Mocalem permittentis respondeamus,
prosequendum est quod supra dicere coeximus, permissionem peccati esse
Licitam (seu moraliter possibilem) cum debita (seu mocalitar neces,
saria) invenitur. Nempe cum non potest peccatum alienum impe
diri sine propria ossensa  id est sine viocatione ejus, quod quis aliis
vel sibi debet. Exempli gratia iniles in statione locatus, tempore
praesertim periculoso ab ea decedere non debet, ut duos amicos inter
se duellum parantes a pugnando avertat.
(67) Porro si Deus optimam Universi Seriem, (in qua peccatum
intercurrit) non elegisset, admisisset aliquid pejus omni creaturarum
peccato; nam propriae perfectioni, et quod hiic sequitur alienae etiam
derogasset: divina enim perfectio a perfectissimo eligendo discedere
non debet, cum minus bonum habeat rationem inali. Et tolleretur
Deus, tollerentur omma; si Deuo vel laboraret impotentia, vel
erraret intlectu vel laberetur voluntate.
ic
(65) Concursus ad peccatum Chypicusteux ut Deum peccati causam
constituerent
autoremque u quidam: ita malum Culpa etiam objectum pro
ductivae in Deo voluntatio foret: ubi maxime insultant nobis Epi
Manichaei
curei et Duulista. Sed hic quoque Deus mentem illustrans sui est
Sindex in anima pia et veritatis studiosa. Explicabimus igitur quid
sit Deum concurrere ad peccati materiale send Formate inmalo bonum est, nonad formale
(69) Respondendum sclicet est nihil quidem perfectionis et realitatio
pure positive esse in creaturis carumque actibus bonis malisque
quod non Deo debeatur; sed impersectionem actus in privatione
consistere et oriri ab originali limitatione creaturarum, quam
jam tum in statu purae possibilitatis id est in Regione Veritatum
et
obversantibus
aternarum d ideio divina intellectui observantibus habent ex
in verita
essentia sua. Ita fundamentum mali est necessarium, sed ortus
famen Contingens.  id est, necessarium est ut malasint
possibilia, sed contingens est ut mala sint actualia: sed quod contingens est per se
actum
tqu ad
Nam quod limitatione
careret, non creatura
sed deus foret Limit
ta autem int ut quae crea
tura, quia limiter seu
termino onagnitudinis, po-
iae scientiae
n
cujo scunque perfectionis habit.