# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068276:0028 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068276:0028?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 3, 4 # Folio 14v, page id 00068276:0028 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 13r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068276&page=28 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068276/jpgs/default/00000028.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine # Lines: 36 recognised, mean confidence 0.97 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 70 ) Quod autem de privatival mali constitutione, post Augustinum Thomam aliosque veteres et recentiores afferimus, quia multis chimaricum habetur; ita declarabimus ex ipea rerum natura ut nihil solidius esse appareat; adhibentes in simititudinem inertiam corporum naturalem, quam primus aliis Replerus attentius cobservavit. (71) Nimirum (ut facili exemplo utamur) cum flumen naves secum defert, vim illis impermit, sed ipsarum mertia Limitatam, ut qua (caeteris paribus) oneratiores sunt tardius ferantur. Ia fit ut celeritas sit a flumine, tarditas ab onere; positivum a virtute inpellentis, privativum ab in inertia imputsi. (72) Eodem plane modo Deum dicendum est Creaturis perse eionem tribuere, sed quae receptivitate ipsarum limitetur: ita bona erunt a Sivino vigore, mala a torpore creatura. (73) Sic defectu attentionis saepe errabit intellectus, defectu alacritatis saepe refringetur voluntas; quoties cum ad Deum usque seu ad summum Bonum tendere debeat, per incetiam creaturis adhaerescit. 74) Huc usque iis responsum est, qui Deum nimis ad malum concurrere putant, nunc illis satisfaciemus, qui hominem ajunt concurrere non satis, aut non satis culpabilem esse in peccando; ut scilicet rursus accusationem in Deum refun dant. Id ergo probare contendunt Antagonista tum ex im becillitate humana nature, tum ex defectu divinae gratia ad juvandam nostram naturam necessariae. Itaque in Natura hominis spectabimus, tum corruptionem, tum et reliquiasi imaginis divinae ex statu integriratio (75) Corcuptionis humana considerabimus porio tum ortum, tum et constitutionem. Ortus est tum a lapsu Protoxcastorum tum a contagu propagatione. Laprus spectanda est causa et natura. (76) (ausa Lapsus, cur homo scilicet lapsus sit sciente Deo, per miterte