# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068276:0034
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068276:0034?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 3, 4
# Folio 17v, page id 00068276:0034
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 18r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068276&page=34
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068276/jpgs/default/00000034.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine
# Lines: 37 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

(14) Sed cum saltem certum sit non omnibus dari ipsam Vo
Tendi gratiam prusertim quae felici fine coronetur, hic jam
in Deo vel misanthropiam vel certe prosopolepsiam arguunt
ad versarii veritatis. quod Miseriam hominum procuret, quodque non
omnes salvet cum possit, aut certe non eligat merentes.
(115) Et Sane si Deus maximam hominum partem ideo tantum
creasset, ut aeterna eorum malitia uniseriaque justitia sibi glori,
am vindicaret, neque bonitar in eo neque sapientia neque ipsa vera
justitia caudari posset, et alisanthropiae merito ipsi tribueretur
(116) Et frustra regerereturnos apud eum nihili, nec plaris quam
apod nos
enim ista
o vermiculos esse; qua excusatio non monueret sed augeret
utique
duritatem, omni philanthropia sublata.
(117) Quod si quis adderet tam solutam esse Dei potestatem, tam
exortem regula gubernationem ut innocentem quoque jure da
imnet aut etiam ex innocente nocentem faciat, quo habeat, quem
damnet; jam non apparet aut quae apud Deum sit justiria aut
quid a malo principio rerum potiente distaret talis universi
Rectoc, cui enera merito Misanthropia tribueretur
(18) Hunc enim Deum timendum ob magnitudinem, sed non aman
dum ob bonitatem manifestum feret. Certe Syrannicos actus
non amorem sed ovium excitare constat, quantacunque sit potentia
in agente imo tanto magis quanto haec major est.
119) Et homines talem Sominum colentes imitatione ejus a cari
are ritsaa  utent t sater e ertur Aeo nat quidam
pessime facturum esse
(120) Longe alia nos de Deo credere ratio pietai, Deus gubent.
Summa in illo Sapientia cum maxima bonitate conjincta, facit
ut omnium curam habeat, sed maxime intelligentiim crea
furarum, quas ad imaginem condidit suam; et ut tantum feli
citatis vireutisque producat, quantum capit optimum exemplar
universi; vitium niseriamque non alia adinttat, quam quae in
optima serie exigebantur.
(121) Et licet prae Infinito dpso nos nihili videamur, hoc ipsum
tamen infinita sapientia privilegiuim est infinite minora