# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068277:0002
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068277:0002?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 3, 5
# Folio 1v, page id 00068277:0002
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068277&page=2
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068277/jpgs/default/00000002.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 86 lines, status machine
# Lines: 86 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

fecetur
(1) defelso repetit et illostrat assertionem hanc: Animuot indoles
Responsid
Tota animae non solum indoles sed destinatio quoque tota, quam
quam scimus, et quantum usquam scimus versatur unice
circa corporearum rerum affectiones. Huic sententiae opposui objectum est
quod anima quoque destinata sit ad cognoscendum Deum, eju
seipsam, et ad ero non tantum ad cognoscendas res externas
sed etiam ad noscendum seipsam, et per haec autorem deum. Pesponsio  et quidem multo magis
Anter distinu desensio distinguit inter physica et physico- moralia
sed cut neque sed monalia etiam sed cum omnia sed quid tum, nonne
omnamoralia etiam involvunt physicariit cur non affertio
limitori:  Et praeterea assertio rettringi de buisset, ad res physicas
nihil morale involventes; sid ita quales sunt in animabus brutorum
ad aninam humanam refexisse
sid apparet affertionem etiam
equid e sant si de animabus bratorum sem nimis c
quae ere es fu
escimus nos et nos ipses et deum noscere et noscere debere
assertioni addi debebat
nimis generalis e asseverativae, quasi nihil aliud quantum usquam
sed haesc distinctio 
cum tamen sciamus nos non tantum corpora noe sed et nosipsos et deum, a nobis cognosci, imo et debere cognosei
nimis est generalis, quia 
scimus nihil corporeae affectiones ad aninae destinationem pertinerent,
ipsos, et per utrumque perveniamus ad non cognoscere, imo cognoscere debere
si de Anima bratorum se Et affertio Eoque magis restrictione opus
erat quod assertio ad hc animan humanam respiceret, nam
brutorum nihil inest morale, sed omnia sunt mere physica
(2) defentio negat se pervestigare valere quomodo anima
ulla physica scientia ad aut agnitionem dei ut autoris pervenire
 in animeous
possit. nisi forte accedant physico-moralia, velut conscientia,
inquietudo, poena plerorumque maleficorum. Sed miror cur tam
debilia allegentur. Inquietudo illa seu metus nihil probat, et poenae
non plerius malefici nec plerius malesici hic puniuntur. praestabat
allegare ordilem rerum, et necessitatem primae causae, aliaquidgenus certissima divinitatis argumenta
ullam
rationalem
asione
ad se cognoscendam esse destinatam. Sine perfectior est anima
quae se cognoscit, quam quae non cognoscit, et xomnit itaque
sui cognitio est perfectio quaedam ad quam animae nonnullae utique
perveniunt; nulla autem res ad perfectionem pervenit, ad quam
a Deo non sit destinata. Quod autem negatur animam
se cogniscere secundum suam essentiam, ambiguum est,
et nihil ad rem facit, nam etam ros externas secundum
eodem mon
earum essentiam eodem non cognoscit. Quin pot
Anima non minus naturale est exercere actus reflexos,
seu seipsam intuemi, quam alia extra se percipere; imo
externa non cognoscit, nisi per cognitionem eorum quae
insunt in ipsamet. Neque haec plane
(4) Neque haec plane a physicis excludenda, et ad
moralia rejicienda sunt; cum in physica etiam agatur
de reminiscentia, ubi anima actum reflexum exercet,
nec tantum priorem cogitationem repetit, sed etiam agnoscit
eam jam affuisse
Ad
aliqua
ubi
non ad est animadversio. eene satis ostendit mentem discursus discursus objectionibus praemissi
us ssumshum, ut etiam possit esse
2s
difeur
tbusia
nereffarius nec asi inamina universale, nec nisini animabus
aequipollet. Perceptio potest esse plane consusa, sensio habet, aliquid distincti,
ar exemplum jam dudum altegatum
est distincta intellectio procedit per rationes senti
clori viridis, tunc percipit utrumque pulvisculum, nempe aeruleum et quam flavum, nam nisi pars actrvi eamius per
atjo
cum miscentur duo pulveres caerulens et flavus, ut inde fiat pulis calovis
ut autem melius intelligatur natoru
eju
cesassione animae a pulvisculo caeruleo vel flavo perceptionem voci
 sed ea perceptio confusa est, et in perceptione veridis
Coloris sensione latet?. Est hac explicatione int data, puto
bssaturas desensionis dubitationes. agnoscique etiam quomodo hinc derivem
intelligam innumera, a nobis percipi quae ob exiguitatem, rei, aut ob
consoetudinem lid estaeb exignitatem impressionis) non sentimus.
+yndieg bseo
diston
di sp
A etiam in corpore quoque
nostro