# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068277:0008 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068277:0008?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 3, 5 # Folio 4v, page id 00068277:0008 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068277&page=8 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068277/jpgs/default/00000008.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 97 lines, status machine # Lines: 97 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Ad XIX de animae potestate in morbos, (1) Quae hic habentur non carent ingenio, et habent aliquid plansibile; miscentu tamen multa obscura, et precaria. et expli. quicquid in illis per phaenomena firmari potest, sine ulla influxu animae mechanicas leges corporum turbante explicari omnibo potest, quoniam om animae perceptionibus et intentionibus conatus. corporeae repratensatio figurae motionesque respondent ex quibus effectus in machina sequantur, qua actuationi animae ratione quadam plus quam mechanica influentis, finstra tribuuntur tribuereneque nihil necesse est. Qocmadmodum etiam abiunde constat, fieri omnino non posse, ut talia anima tarbuuntur praestentur nisi animam ipsam pro corpore tenum habeamus quia ex iis lliger possumus quae in corpore fitent (um anima nobis sit corpore notior, quae in corpore ioraliu e volumus Utilis interim haec agimae pathematum consideratio est ax excitatis illis aut sypitis per causas morales. in anima, effectus phosico respondentes in corpore relinquunt: itaque praxis non raro praxis btinere ilicet assertionis stare, potest aliqt passim, etsi alicubi meth Medicorum doctrinis nalltis alis Meoria vacillet. Quod etiam de plerisque aliis Medicorum Hypothesibus dici potest. Nam praxis phaenomenis inaedificari debet; theoriae non raro hypothesibus et conjecturis constant. (2) Non putem omnia animi pathemata inordinatam et erroneam intentionem continere etsi saepe noceant, dum laxantium ad obtinendum catharticorum efficaciam animum a cogitationibus majoris momenti avertunt Quin potius necessarios affectus puto, aatisus esse, illis tanquam stimulis uti tanquam stimulis: uti uti quida me tum moruli, tum etiam physicosensui physico inquam, u se t fecit ille medicus, qui languentem patientis sui , hominis admodum stoici, videm excitare tentavit, id diu finstra agens, domesticorum rcalis ad iram commoveretur. u vix tandem in sed quantum terror noceat sed raro juvat, plerumque nocet terror febres interdum terrore pulsas constat. Sed terrorem (3) Nescio an injuriam fecerim autori, quod ejus sententias qualis illa est ob a imordinatos hominum effectus; no, quod maxime in peste patet narcatio historica non est. Et sphacelo opinor non minus constates quam limidos obnoxios esse sententiam de causa sphaceli in homine non aut s fortes pro nuda conjecturam appellavi. Certe nuda (4) Homines animoleves etiam illi appellari possunt, morbis debergul esse magis obnoxii. Hian temper morbis magi abnoxis sint qui facile moventur aexprio inde e auxietater aliq ali Hi au magis obnoxii s morbis, ut defensio innuit, inquitendum: et hu etiam inquieti temera et temerarii esse solent obnagi mortis, inquorendum A2 De timidis et anxiis fateor eos malasua augere cogitatione tristi, Repponsio strictius Cci etiam languor motuum cohaet corporis respondet agnascit, libenter huic cedo placet quod desensi strictius assertionem explicat, quae a me laxius ecum fatetur videtur agnoscere des eppondent perceptiones et. fiq biles e Ad XX. assertionis (1) Si sententiam lis tanius sumsi, quam defensi (2) Cam quia omniles in cup quae in corpore unimalis devuntur, habent aliquos motibus iitalibus nstinabit drespendent appetitus animae, necesse est eos appetis necesse est etiam esse confusos seu obscuros, quia a nobis ob multitudinem et assuetudinem multiplices, quia magna est motuum vitalium multitudo: non animadvertuntur Dici quide est Finem esse simplicem, cre media quoque generatim sumti pauca nemne putritionem et nuttionem debitam. Sed it esse facilius quam mimarias Hoc perinde est ac si quis contenderet cum illo duce niho finem pello imponere. Ajebat enim tantum opus esse antum caedi Gallos et ac deinde parisios eni lutetiam iri. Finis simplicis simplex est, pax; media non minus simplicia, caedere nostes praelio superare, uibes eorulm capere: sed quam multa p hic requiruntur media mediorum. It a n innumerabiles requoruntur motus vitales partiales, ut nutritio et secretio recte fiant, et his omnibus e singutis appetitus etsi non Miror quod mad versi in anima respondent =imo et aliquid veri et utilis et efficere etiam multa aut me- moria subjectas taque res u defensione magis asse ctarid hic dissensum quam invenia