# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068277:0009 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068277:0009?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 3, 5 # Folio 5r, page id 00068277:0009 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 6v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068277&page=9 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068277/jpgs/default/00000009.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 80 lines, status machine # Lines: 80 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Responsio (3) Mimr quod ait defensio, tonitm, tormenti explosionem, aliosque fragores, non contremiscendi aut percellendi quadam efficacia corpus, sed mentem auxia cura concutere. Nam non percelleretur anima his fragoribus nisi ses organa corporea valde afficerentur; nec esset terror in anima, nisi etiam magna esset turlatio in spiritibus seu propinme animae anima maleria anima quam proxime repraesentante respondente. Nec in terpribus ncum habet eu subitis cura anxia locum habet qua tempore indiget. Nec fictiones impintiones percellerent animam, nisi spe et phantasmata inania percellerent animam, nisi valde ipsum corps organa et fluida cum organis communicantia valde xumoverentur. itaque mirer contradici communi sententiae per phaenomena quae ex illa quoque facillime explicantur. sed tantierat Animadversio: dissentore (1) dixeram objectio animam nihil posse Ad XXI. imperare machinae non sponte facturae. Hoc defensio non ita explicandum est ita explicat tan quam sensus animam nullum motum corpori Nempe anima non potest victare leges naturae corporeae, nec corpus leges animae. Corporum leges sunt leges motuum, imprimere posse, ad quem non aptitudinem habeat; sed potius ut verba jacent; quod de ita tandem agnoscit quidem intelechia corporis animati, sed ita ut in ea omnes operationes mechianice exerceantur. Itaque neque per animaleges sunt leges appetituum. per spirituum motus immcntantur. Sed sponte consentiunt interse, ut anima intra se per se considerata Y nec passiones animae mutantur motus corporis inte et ima per causas finales ad ea tenda, ad quae corpus pervenit per machina corporea pervenit per motus a spirituum, neque pevicissim animae affectus x vel minuit graduum celeritatis in corpore neq etiam directionem spirituum mutet; ausas efficientes itaque nunquam f anima auget n spirituum; se alioqui violaret leges naturae. et induceretur aliquid inexplicabile. Haec a mejam jam publice exposita, sed obiter et paucis obscuriora visa sunt autori defensionis, quod ad mans et aliquoties contra objectiones insignitem virorum propugnata, credo nunquam oculos Antorisd defensori Assertoris subisse, et meo et muitorum aliorum judicio Numana sive alia quaecunque quae vere nomen hoc meretur, id est quicquid revera ideo obscuriora ipsi visa percipit et est appecit, est substantia non extensa, neque partibus praedita, neque adeo naturaliter producibilis aut dissipabilis, ideo a me etiam Monadis nomine appellari solet. Hic a Cum autem nulta sit prosaia nepus inter appesitus et motus. hinc alterutrum statuendum est, vel eum plerisque Cartesianis deum euu Cartesianis quibusdam deum peralia perpetua quadam cura sese e quodam velut pacto obstrinxisse ut in corpore produceret quae postulant appetitus animae; et in anima quae exigunt motus corporis; vel potius Harmonia a deo ab initio praestabilita appetitus animae et motus corporis inter se consentire. idque non fuisse difficile, quia eni deo difficile; quia ex posito enim omnia in corporibus oriri ex motibus praecedentibus, et omnia in anima oriri ex appetitibus praecedentibus; suffecerat unavice ex acte conspirare appetitus anima, et motus corporis, ut perpetuo conspirarent. Licet autem corpus multa communicationem corporum, et divisionem actuale materiae in infinitum patiatur ab externis, tamen illa quoqe in ipso corpore jam dudum occulte supponitur em tibnas tantum sui corporis, sed et totius unibersi speculum est, etsi perceptionibus, a quolibet qu pus in corpores quolibet non quasi ti simile sit, sed ut circulus etiam a paribola et linea recta in projectianibus gnomonicis conice cunfasis remotiora exprimati quoniam cum et cum et in corporis cujusque motibus totum universum exprimatur recta exprimitur. dum scilicet unum ex parte quavis totum, tanquam eo ex ungoe cognosci ab omniscio posset. Hinc etiam praesens uto non in toto tantum universo, sed et in quavis ejus particula; atque adeo tandem in Monade ipsa, seu in substantia gravidum est figut 3) Interim verum manet Animam esse activum, Materiam per se sumtam seu primam esse simplice. passivum, at adeo Animam esse Entelechiam corporis; liee de nor anerres nima atiris si u aer 1 = ita ut futurum ex praesente ab omniscio colligi posset, ta