# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068281:0045
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068281:0045?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 4
# Folio 25r, page id 00068281:0045
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 26v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068281&page=45
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068281/jpgs/default/00000045.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 89 lines, status machine
# Lines: 89 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

ExBonart. 9cord scientaae  tide
Augclos incorporeos esse non est defide etsi concilium vicanum 2 act. 5. et
Viennense c. firmiter huc linclinent shoc recte intelligendum vamnant eos, qui animas
Bonartes lib. 4. de chusto 5. 23 refilat eos qui panem superesse pulant in hucharstia
angelos, deum ipsum corporeos faciunt.
quia duo corpora simul asse non possunt et P. rgneat corpor dimensionem
Jgo reficitur naturae puraestatus a multis sedmissus
S. 32 incredibile est quantum catamitatis et stragis opinio una se cerit uaelegem voluntate non
Par pomum illud fuisse ventenum vertea ohisatis indicant
ratione metitur. Itaque num itaque frngi non sitestem tdamo prohiberetur Dmnoxii, iomi cornessio
. 3b. Ambrosius in c. 5. ad Rom. Gchennam inquil non peccato. Adae patinuo sed ejus
occasione propriis peccatis acquiritur. ipse Angustinus: rerio peccattm eo quod
f. 38. Damnatos velud vatrios, sibi ipsis displicentes, ratio in vertere versa, in se furens. 
qui in peccato non prysicam mali poena causam, sed connotationem tantum moralem manere
censent, illi deum torquentem vel submitentem carnificem introducunt, et spspiciones ulins bonitati
infanabile antem matum est, qura nec sibi potest remedium
dare, neque a deo meretur accipere si connotatio tantum esset moralis quae sila condonati
tolli posset unirareturfortasse aliquis cur dens odum expraeteritas, culpanunquuam remitat
nentiquam spveutes movent
5.40. scholostici jus quodam rebus ofingunt uo nonmilla velut ibi deliba afausore
naturae postulat quae vero hujus modi non sunt gratea supernaturali tribuunt.
ut natura creata formentis pximi possit aeternis ad
evitemm ut imo ut ad vito
jus nullum pulat, negat etiam possibu
f. 41. Glorio promissio post gratiae ornatum davi consentinea Deus non creaturae vinentis sed
tastitiam non ad gratiam pertinet. Sed ut corrupti hanc inseria
A. 4t. Gratia habilualis sholisticam rejicitur, siffierunt quae not idulectio
degloria. Nam patres quido ul tausustonus
peantis quae summa ratio est
nem bentificam perveniamas gratiae est
desdisionem teatifica etiam post extremum sidicum dbscuriglaq vantur si finem supernaturabur earam
jua ceretenetur
et volitio emenditas fides (pesqnoritat
ss. 43. Pelagius forte de gratia abjectius sensit, quia etiam
etiam medinarcommodasset pllagius si dius stalla, absconditajoculis admoveret
napuralis. retet visio, secus foret si nostrutatamem intenderet 544. Grutia non tandtm
supernaturat; sed et in quadam ad gloriam dispositione sita est, amo Hypostatica gratiae
et gloriae forus  origo. De grabiae praestantia indigne sentinut qui eam acceplatione
sine proportine adgloriom disponere arbitiantur abinam ihus quispram ad fastium perducit, nisi per ea quo
popoitione quadam apta strnctura conveniant. Animo s. 45 Animom aliquo bono velut
Tabulam praeparatam, seu potius ininns neptam pictuio capiendae reddere ad naturae vires
vylinet sed operis lam exeottentis vel lineas primas designare non potest
epergere ut oportet majora quam apparet. Si  tbabneratio noytia, agniti inhil
si nos Ens sumus, deus est suprens haec abrregatio est in vera cautale, qua indeo requiescimus
his non sunt fluidi nec
tricuenti affrant carilati
. 49. Affectione aminae oportet esse fixam non fluxam; actus ergo
ntantum catilasis praesentia
quomndo nostrum menitum abactionibus hristi theandricis quomodo
inter se pugnant. Ex his posse denonstrare, quid se
silosoeorum et cuistinnorum virtutes secernantur quae verae quae fucatae pietatis indicia, quas
quo longe ab eo quod vulgo fingitur diversa
galiae naa larvas imporiat quod aerasonantia, sepulcia dealbata. Cur strncturae fundamentu
quid caplas nnsi valde perfecta, purgitorio relinquat excoquendum quid maculi
nihil
sed e efficientio reaquiratur
itiam post peccnla delita remaneat eliendum
nihilo additum faceret cliquid i hoc argumentum non salis envalidum est) jum hace face inteptensum
Ens esse, conjuncta plas dabunt Entitatis non plus extensionis. (sane duo punctat non facere aliquid extensioni proprus
ostenditum, cm corpus unum ab abio langitur in puncto, nam puncta antom juncta non excedunt punctum sstatii C. scilicet punctum
color gravitatiadiiciatur gravitas non
espondetm, habere alius vid unitatem
rationeusertinet nempe satum+
novres sed modus est privationem significans Argumentur: nihilo parum valat+)
bideiun ex non numeris fierinundium.
c. 6. autor putat contimum
quod ad numeri talionem pertinet. (+ sed habet etiam liquud punctum, quod ad extensionis
augetur (+ sed haec duo non homogenea sunt+
 ex inex tensissen sue redo quod quidam puncta influha vocant. rejicit adversarior
5. (. objicit sibi tempus sulte ex inextensis componi, quia
Cam sol est in primo puncto arietis seu
nter contuctum inditinum perebrativum conseculavum.
extremam coopositistatis.) N. 13 quidam in quavis partem e x tens ex infinitis constituunt punctis; sed non ideoda
difficultates, et men, quae ora vidinavit, singula quaeque ordinate cognoscet, et cuivis respondenta assignabit
 dionsio sempercentianetur sine nec sunt ut quidam objiciuat e ala myscae satis attermata, collum regi osse
opponto autor firmutus ut  ipse videtur argumtntum quod
si non
qi
ullimam pes ati certo ordine racta non est. itemposent deus singulaum juncturas uno ictu discendere. ut nulla alteri puncta
secabitur  non sequibur +) lique patunt quidam ex Censa conti
don giunt extenso partes nullas ante divisionem i esse
 ha aeu doit
hoc certum ex Geometria, et, inaris tantuum rabile est
aneat (+ potest certodividendi modoa) i extentum in indivisibilius do
contignis distinqui, quod exteeu coe, non extrema simul
ostrnctio anteredit 6
 dede re aestes i si teste t n
3
umum