# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068281:0069
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068281:0069?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 4
# Folio 37r, page id 00068281:0069
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068281&page=69
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068281/jpgs/default/00000069.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 94 lines, status machine
# Lines: 94 recognised, mean confidence 0.88
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Argustinus lib. 3. de L. d. c.1. laudat philosiphes, quod idru
eum et rrumantorem, et veritatis iiustratorem, et beatitudius larcplorem
digre. ( sed talis qua non est superraturalis
Hallucinantur Lutherus et Calonus qui voluerunt iustitiam
riginaleu, quae Angustino porissimum est ete de Groloquimur, amor dei velut,
nis omnium ceterorum boncrum voluerunt esse naturale bonum velut
ecudisanitas, jansen. lib. 1. stat. nat. Auce C. 15
sed ibidem docet naturali
aoe cognosce deum esse super da amandum, etsi raturali facullate scraestari
Echulastiri voluntetiam in statu nae lapsae gratam dei sufficientem
non possit
Vratonalicreaturae adhuc debilam. Eessius de prodest et reprob. Aug. sest. 6. Suares
opuscul brevis resot. n. 39. 37. et lib. 2. de pratest. C. 2. n5. et Vashab. Vasp. in 1. 2. dis. 19
4. n. 38. Et suares dist. n. s. dit: gutia sufficiens licet  non sit debita naae secondum se
pectatae, et multo minus ut affectae originati culia, est nihulominus aliquo modo debita naturae
dinatae aofinem supernaturatem  cum debito illum prormandi Et Bellarim.
b. 2. de gral _ lib. c.7. restat ut omneshomines semper habeant duxilimus
Etiam quod suus sentium, quod intaligimus et alia naturalia Augustinus
recessarium adhionpellanm
patuila esse dona ait Ep. 95.  Term. (0 de verb Apostr. C. 5
fujust. de d. C. d lib. 9. c. 23. lib. 10.2 mertes bea ex philisophis platonieis
mentes bealas fieri dho adhaerendo, iobjecto quodam lumine intelligibili
prctb. cisaolastici. dEF ToAosar Aristotelis secuti sunt qui vel divinarum rerum
agnorantia, vel alien cyloriae cuvitia praeclarissima doctinae capita que et licero
et sanctus Angustinus purtias extutere landibus in magntio suo platone
orocarperet minutiliquio suo sola terrena persuntatus est. Hinc factum
est ut pplosoei anse exortum lumen ad revetaoemi gentium sanctius de praecipuis
doctimae moratis captibus philisoesati sint, quam iteriqe schotastia ciistiani
creaturam ravatem non posse miseriis quantumvis minimis affici
sme a crealore sine culpa  hoc non puto ertum nam pt docor ad majus ducere
ta Angustiny polat g.1ab n Genesia, josephum af frities ut mago
ipse jausem
extularare
Heeadreficam
antcala sedhocuavonis tessue
disp. 10+. c. 4. n. 36 absoluta sua potentia efficere
bonum
posse deum, ut homo jastris nunquam tectur, nec fruatur aeterna coloria,
uere
ansemo dib vite, aqia
et
peccator non puniatur aeterno supplicio, quin imo cidetur aetema bealitudo
EFImo n. 30. deum sine injustitir posse hominem voluntate sua aeternis cirueiatbus
mancisare, posse, hominipeccabori sine injustitia quodeanque natum cufent
E vel ultra meritum calsae, vel eto jure culpa, et it ut srares ait opuse.
de postitia
5 fect. c. n. 11. Deum quidlibet denobis statual sut jure facere, etiamsi perdat, dam netur
s in nihulum redigat. quia sci  Et hoc dicunt isti posse decun, quia supremus est orum dorminus
ad quae verba ptuterte sansemius: quid inmauius et horribilis de divina
fustiem dici posset, non intelligo. Hoc tamen mihi videtur veraciter posse dici
quod si esta doctiona deoeo veca est, alius ab Angustino et Antiquitate cultus est
Anjustinus  tamen ipse non satis ad rationes justitiae inturtus est, cum
deus quam isti colunt
tem non recte statur, neminem nisi merentem posse affligi; de nuseria concedo
lieno peccato homines ecadamnabiles reddi pulavit
non
ansenius ex ipso autat
3. de stat n not pulae c. 18 oia mala creaturae ravalis esse poevalia
fertione, quae lendere, pt ad majrem perfectione
propter velut
quad affliguntur pdvuli si nullum habent orc peccatu
hoc seu pinium est. possunt quaero mata esse medicaliva, perfectiva
seccatum ociguis esse pravum habilam fatendum est et e inde mereri  mala, emendativa
cum ai propte
reccato ad jensen d. l. C.
non vulo quid prohibeat esse naturaliter rportales creaturas rationales, etsi porte non
an roprie culpa non e voluntarium malum non est
martem pulut et rustinus nonf fuissefuturam)a
si veru eet doctima ol justini vera esset sihalo sopham veterum, anima
aliculi ante ran vitam neccasse, ed amus quod ob alierm peccatum aliquem naniri
damnaret justm
eo iriclim it musemus lib. 3. de lab nat purae
Augustum tamen perm ad vgo initar quis enim di diceret quod fecistis
beant extngoi+
uana ergo  pricorira ejus ut jusulicet injusum
C. 10. ut corrigendum it
ut segendumque si damaacet
on de postitia.
dex lib. 3
injustuam. sed non placet malim ile pntelligi de
tarb multis docet ci
 s
esset naturatis
petr ab atit e
ad Deus esset jaudabilis
C. 24 vid et C. 70se
allib. 1. refr. C9.
um
sut actone
Sihed S
usem statinat
lb
ECe
+X