# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068281:0133
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068281:0133?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 4
# Folio 69r, page id 00068281:0133
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 70v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068281&page=133
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068281/jpgs/default/00000133.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 48 lines, status machine
# Lines: 48 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

de sasute athnicorum ex Andradia dithoderis Eplicationusu ec
lib.s. excerpta
Mirari lamen iam nemo poterit, quod tam insolenter Kem-
nicius insectetur singulari pretate claram egregiaque eeruditione
insignem societate Jesu, que dementissima quadam temeritate
neque diuis quidem ipsis parcit. 3 Ndue foret terris securior
arduus ether, petulanti audacia concitatur, gigantum more coeli
tibus bellum infent: nam cum spendidissima tria veterio Ecclesio
lumina, fustinum scilicet martyrem clarissimum Clemento
Alexandrinum, et Epiphanium referat dicentes, in lege na
turae permultos fuisse justos, qui in Christianis iure nume
rarie debent, ita sanelissimorum virorum auctaritate commo
vetur, ut illos non inscitia modo, sed impietatis etiam con
demnare non vereatur. Quis vero ab omni pretate religio
nis tam erit alienus, quis itamentis inops, quis ab omni
humanitatis sensu tantopere abhonrens, qui tam essiena
tam licentiam, tanduamque procacitatem non delestetur
haccine, Kemnici, est tua erga divas pietas: haec observa
Liachie debitus d Sustashonor? qui tam petulentercale
stia iura perfringis. Sanctis debitum officium veneratio
nemus rviolas auctoritatem labestactare studes, tibi haben
dam esse fidem anbitraris? Si viros per quos pretas conser
nata religio aucta, fides longe lateq, e propagata est, un
pietatis mormulas, quid reliquum est, nisi ul apertisver
bis fidei aduersarios, pios  Pacros anclos habeas sedd
veniam, quaro, insto dolori, qui verear neme coegeritme
destiae finibus exccedere. HLe que enum dubito, quin si ali
guando diuino heneficio resipueris, aperte intelligas, me
nunquam satis tam dementem petulantiam patuisse am
plificare. Sed jam videamus, quam merito viros sanctissimos
atque eruditissimos reprehendas, tantoque cum furore e
insania excagites atque contemnas, ot cum nullam ratione
reddas, tibi credendum essa sicut olim S’ythagorae arbitrer
sesem veramque Dei cognitionem, fundamentum institia
perpetuo cretitisse, nemo unquam sane mentis dubitauit
cum sit non modo D. Bauli testimoniis, sed omnium pro-
phetarum vaticiniis, eu angelistarum queque monumentis con
firmatum. En fide enim vetores majoresque nostros
testimonium justitia suisse conseuutos d. S’aulus ait
ut pote ex qua justus vivit, e istitia omnis excitatur
veram autem dei cognitionem non ex sacris tantum literis
divinis queq oracclis, sed exrebus etiam ijs, quae sensibuosut
iiccuntur, haberi posse,idem Paulus testatur, cum veterum
philosophorum onimina nulla ignorationis excusatione
defendi posse asserit, quippe qui abdita maximee recon
dita Dei mysteria, et quae cennicorporeis oculis non possunt
per res ipsas creatas tanquam per fidissimos quosda interpreter
docere diuinum numen solet. Vterinm rebus creatis dinina bonitatis