# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068281:0135
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068281:0135?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 4
# Folio 70r, page id 00068281:0135
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 69v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068281&page=135
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068281/jpgs/default/00000135.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 47 lines, status machine
# Lines: 47 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

assidua circunspertaque contederatione poterant. Mis
forte ini quum, forum, e im manissimum prioribut illio seculis
Deum fuisse fingas: neque enim diritas at que immanitas tetrios
vela esse partest, quam sempiternis, crutiatibus homines manct
pare propterfidei illius inopiam, ad quam nullum patebat adituo
e quam consequi nullavia nullaqee ratione poterant. Quod lon
ge fiet promptius e explicatius, si ad fidem nunc fulgente
enangelio, et olim enitente Mosaica lege necessariam animu
aduertamus. Ciuanquam enim plurima ad huc supersint
dimina mysteria, quan diiturna obscuritate ad hoc usqu
tempus latuerunt, alque Solum beatio illis mentib. qua
Dei conspectu fruuntur, explorata sunt: ritamen plurcu
cognitione a nobis quis requirat, qu’am sint dicunis oracu
lis 2e Ecclesia definitione explicata, gravi quidem minria
Euangelitum Chrisium que ip sum afficiet, ut qui non
omnia ad satutem suis necessaria compararit, sed illos
vana Salutisspe deluserit: ne que secusvigente Moris
lege illa tantum modo sacra mysteria cognita haberi
92ne cesse erati quae in lege e prophetaru praedictionibus ase
te fuerant & enodate enoluta alque explicata: namquae
in caeremoniarum involueris delitescetant, otnon erant
omnibus enodata, ita nec omnibur erant ad cognoscendum
necessaria. e vid igitur est, quod priscib illis legio na
turae seculis et cum nondum sese divina bonitar tam large
ac copiose essuderat, non illam Dec notitiam fuisse et iam
ad Lalutem satis arbitremur, ad quam aditas illisho
minibus patere poterat? aut perspecta illa habere ac
credere astringerentur, quae ne que Deo apercente acce
perant, neque studio consequi, neque labore comparare
patcissent? Empossibilia enim in obligationem cadere se
rus sotum, teter, humanitatis que hoyris quisfiam poterit
existimare. Ficesse quidem Christi cognitionem omnibum
ante saeculio ad salutem necelsariam, quamuis obscuram
&t n Bolutamus fateor, sed qui dicigenter conderauerit quan
late pateat deiprouidentia et quanta cum vigilan
tia procudeat rebus humanis, Calisntellise thumani
generis p hristum redemptionem in duuina procuratio
ne implicate &t abscondite contineri. Quare qui hanchei
procudentiam perspectam habebant e exploratam simul
sane intelligebant, nihie Deum pratermissurem othomines
2935 enpitenna felicitate perfrueretur Atque ita non pror
sus ignorasse Christum Jeoum crucifixu dicendi sunt
et sirationem, quam Deus esset initurus, humanae saburio
curandae, conpertam minime habuissent. Si egitur illa
fides, & quam ille slatus, vitae que conditio ferre paterat
Dei cognitio satis erat ad salutem, profecto sicultum, sd
pretatem, si religionem aducersus Deum illi adunxissent