# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068281:0137
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068281:0137?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 4
# Folio 71r, page id 00068281:0137
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068281&page=137
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068281/jpgs/default/00000137.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 47 lines, status machine
# Lines: 47 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Duc Sustini priorem Apolagiam considerate legerit satis
perspiciet, mivime quidem existimanisse, Christum Terum
verum homine humani genaris redemplorem; admirabilem que
illam diinae humance que naturae aretissimam copulationem
ex quibus una e eadem persona, Christus scilicet enasit not
reteribus fuisse Philosaphis copertam, cum dixil, Socrate non su
isse Christu prorsus incagnitum, sed divinam solum ipsialt
naturam opectasse, ob quam Christus Dei verbum Deus  sa
pientia, per quam omnia factarunt, dicitur. Cum enim Dei
sapientiam quae in rerum procreatione, e administratione
maxime splendescit, perspectam docrates habuisset, illius que
esse hum anam rationem qua honestum a turpi, virtutem
a vitio discernimus, quandam semtillam minime igno.
Grasset. Christum etiam hoc est Dei Koyor ac verbum
cagnoscere quadam modo videbatur, quivera est dei
sapientia. Quare eodem in loco sustinus ait, Philosopha
id eo pagnatia saepe doucisse, neque t exactam vintutis
rationem comprehendisse: quiu non integre mentem illam
dicinam, seu verbum Christum perceperunt: codemque
prosus modo de Christo loquitur, in Apologia ad M. Anto-
ninum Dium dJam ne quis existimaret, omnes qui Christi
ad ventum etate praecurerunt omni culpa caruisse, quippe
quod disciplinam à Christo accipere non potuerint, quae
sola perfecta virtutis, institi aeque ornamenta tradit
ait: Christum primogenitum Dei didicimus, eundem men
tem esse demonstracimus curus totum humanum genus
est particeps, & qui cum ratione vixerunt Christiani
sunt, eliam si non novisse Deum existimate suntretiam
eeauareseduene oribren Vuales apud Graecosfue
runt Socrates, Heraclitus, aliique similes: apud Barbaros
Abraha, Ananias, Azarias, Misael, Helias &t multi
alii, quorum nomina & res brevitatis causa nunc non
percensibimus. itaque, etiam illi qui ante Christum na
tum sine ratione vixerunt x et501, e inimici Christo era
at
et sectatores rationis Christiani, fontes, & impenterriti
permanserunt. Haec fustinus. Quare non eostic appel
plat Christianos, qui Christum verum Deum ac hominem
cognoscunt, sed qui legem quam Christus docuit 8 quam
Dei verbum ac sapientia hurmanis animis simulcum natura
infinit, contudiose servant: qua ripia ducis, Kemninu,
etiam imprum dicas necesse est, naturalom legemab aeterna
illa e in commutabili lege profectam fuisse, atque perchri
itum Seiverbum et sapientiam humanis esse mentibus
impressam atque conignatam. Quare illos Christianos
appellat fustinus, qui hanc naturae legem, quam ded
sapientia ac vertum hominum animis consignavit, stu