# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068281:0190
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068281:0190?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 4
# Folio 97v, page id 00068281:0190
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 98r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068281&page=190
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068281/jpgs/default/00000190.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 57 lines, status machine
# Lines: 57 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

in nobis est; sed in deo solo. indifferentia autem perfecta
nec in nobis nec in deo esse potest. Est, tamen vera in nobis
Mpontaneitas Verum est nos bonum spirituale non posse sine
divina gntia modo _ irresistibilitatis Epitheton omittatur
Doctrina autem de divina gratia supernaturali nihil ad philosophos
pag. 10 Frustra homines exhortamur, (si sequenda est Rigidorum
sententia) respondebunt enim exh hortanti, nihil ogo possum,
sed divina in me gratia quam procurare in mea potestate non est
potes utique  quae jubentur, sed cum gratiae adjutorio. Porro recte
dictum est: facientibus quod in se, est gratiam non deesse. Et omnibus
promissa est, qui eam sincere desiderant 
pag. 11 parum sincerum videtur, profiteri deum se omnitem
satutem velle si conditio subest obedientiae, quae sine ipsius gratia
Unde consequitur Deum cos penire velle quibus gratiam
netat. Et frustra respondetur orandum esse deumut concere
praestari nequit
gratiam, cum ipse affectus orundi a deo proficiscatur) Gratia
omnibus volentibus ad est, etsi non habeant omnes gratiam volendi
Verum est etiam voluntatem seriam di vina gratia indigere. Sed hoc
tamen sufficit, nihil volenti deesse. Quin nec voluntas aut volendi
gratia deerit, facienti quae ad arcquitendam voluntatem ex rei natura
aequiruntur
ag. 12 Ecce systema gratie et liberi urbitri a difficultatibus
istis omnibus Theologicis ac prilosophicis liberatum) vix puto
page. ead Non possumus bonum spirituale) facere aut velle
prime
sine divina gratia excitatione et auxilio) Recte
pag. 14u Utile est distinguere inter gratiam habitualem
ae et
ment
ortam ex praecedentibus multis gratiae actibus, et actualem. Obficiunt
pelagiani aut semipelagiam davidem voluisse Deo aedificare templum,
ut paulum cloluisse decere fidemum Bithynia. ad deum utrumque pro-
tribuisse, non ergo hic motus bonus ab ipso erat, id est ab actualis
gratiae influxu ). Non opus est hoc loco hac distinctione. Nam motus
ad bonum actionem son conatus bonus a deo esse potest, etsi
Ddeus nolit ejus successetm.
pags. 16 Secundo. Gratia Dei sufficiens ad conversionem
et cor habitualiter disponens est omnibus commmunis, ita ut nemo
nisi voluntario neglectu   cadat. Recte
pag. 20. Vulgo dicimus homines labi defectu gratiae, sed corrigendus
est hic vulgaris loquendi error . Non defuit gratia sed neglecta fuit)
Fatundum est sufficientem volentibus, non defuisse gratiam esse universa-
am nullique deesse. Deest tamen interdum gratia peculiaris, qualis
paus. Paderatia non operatur irresistibiliter, sed morali
est gratia volendi sio
suasione) Recte semper possemus resistere si vellemus; sed interdum
talis est gratia, ut certum sit non esse resti resistere volituras,
neh
pag. 23 quarto voluntas nostra a gratia excitata
potest velle bonum et efficere, dego divinaeque intentioni
et quae
paucis
concediturt
et  nempr
tantum aliquibus
et aliquando