# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068281:0195
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068281:0195?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 4
# Folio 100r, page id 00068281:0195
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068281&page=195
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068281/jpgs/default/00000195.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 60 lines, status machine
# Lines: 60 recognised, mean confidence 0.90
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

An eventus mali actionum improbarum improbitatt
sint impro imputandi
et vere
Ad Theodicaea mea pertinet quaestto, rectene (vulgo
Historici, et praedicatores, et homones probi, et vulgus
in faustos successus
sice pium sive superstitiosum, macactventa criminibus
tribuant  Est sane ea in re quaedam k∞KS) La. et
memini Tassonum notis in annales Bajonii ineditis, etsi Romana
Ecclesiae hona fide addictum tanon reprehendere
 illud cacoethes quorundam Historicorum affectus
et irrider
= suos in providentiam transcribentium, quasi adversa contigerint
princisibo, quibusdam quia non dicam impre sed parum ex
2
. 2 usu Rdmarae suria sensere aut egere. Interea quaeri
E+ eignum est aq eventas icpa adversi sint imputandi hominum
 non quidem imprudentiae tantum (de qua nemo negat) sed ubi
ni sibi non defuere, majore tamen vi subversi sunt ecimini et
improbitati quarquam ipsa imprnentis ppasi eclaecatio quaedam
eflict ex alto inflicta inberdum haberi possit, praesertum ubi
solita excessit. Talis Exempla iunt, cum foedifragus exitur
belli in fausto pcsibi aliisque concionari
didetur: disceta justiliam; vel ut Ladislans Pargariae et
Romuli dae cannas ego varnam clade notavi
polonis Rex.
discene mortales non temerar fidem
ne nisi pontifices jussissent rumpere foedus
Non fecret scythicum pannonis era jugum
dubium us est et controversum, nego eoeatum
pro divino judicio habendum. et tentasse deum arbillor qui est olim
Equidem, ubi dubisssu in deo sententitis
ajebent
inta
lin dec progunt
in Ordaliis lites duello dipudicandas divino judicio a se comitti
baut, quanquam impuidenter potius quam improbe agentes. Sed ubi indabis
cti pravitas, quam malus exisus sicutus est quid tunc
ut si inductio
an
nemplorum instituenda esset et velut census pronibere non
data est 
dicemust Pn
peraendus, promittere non ausis saepigis punitos improbos, quam (non
dicam indemnes,) sed fortunatos fuisse quaestio autem instrtuenda
est, non cum setheo et providentae versore. sed cum homine
de summa sapientia potentiaque dei et justissima recum administra-
alteram vitam
tione personso sonstat enim poenas nimio saepius inquam ipcincipit
i differre, ut potius malitiae in hoc seculo et eequst abemadmodum
piens
uto
lilet non
masas se suvie a i
An ergo pradicatores istos sive moralistas vistoricos
) mdodicilat, isa
Imaginarit sed vera crimina notantes, procul facessere jubebimus
an velut per peam frandem toterabimus, hominibusque profuturam
candemque suttragio nostro juvabimus, et vere dici statuemus: ausam
infelicitat vel inter causas crimen trasse