# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068281:0210
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068281:0210?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 4
# Folio 107v, page id 00068281:0210
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 106r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068281&page=210
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068281/jpgs/default/00000210.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 101 lines, status machine
# Lines: 101 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

f.34) dbu acuti trangritlitale, turbant. Negant stoici X Epic. et sartes. possib ile eis veniri Hurxu, multypres. illimosiis supiores siscentiaa
(256) deest. (257). possibilia eadem studio. Gymbsocistae, colanus. assassimi: non fncili talis ordo roligrosis frntabi sur formidotos, Gct) nali ratiora, ideo
quia magis sentianbur. plinio nale natua noveria
cturane bonnammala. Poetae (259) et iam mata culpaemiunis argentur oti silend nves
vertates paunctum essent splend do peccata sad agiturdematis poe ysicis. Sanitas non ut aer sed ut modium interfirgus
et calorem. mosus, quod voluptates corporules muttae matum. Baylius insistit sufficere hanc opinione ee hominum
(160) pagano non ontent diissfabula Epumetei; sileni apud
Resp. praesenis sensus non est nensura bonipraeterit X futuri
suidam capti quiam corpus e carcerem nullus carcer pulcher. (mid. de util. px adversis. Nosaria de occurtis dei beneficiis. (26)
(262) Maimonioes quod prus boni. (263) B ayli objectio
An magnates tam miseri, ut Baylius. An Angustus fortunatus
non soli hores computandi. (264) Baylius non vult conpuitariculpam nostram, male, anitur quiddeo impulandum. Negat sistema
praeferendum, quod aliquibus vatis facit iera salis facit sibus et praefaendum q aliabus um prniendo crimine quaeritur, non quaetitur
(265) sed quiddens, sibi quid cultoribe resavndebiot jam Explicatum est cum demalo morali
Hinc jam explicato pue per mittendi reccati, merito jori suficit poenam referri ad culpaus on ne sautoit dire que cela est bon
(266) usus ad meximum malum cysicum, codamnad. Sonerus. duratio
quomodo malefactor factius analus.
culiae. Fechtius. (267) Gerhard. Zach. Carsin. drexelius. P scientia quadam medrantitut eegoriqus M damnato et bum quos dens
que per la predica. predier comme pelagi non opus
Scresat semper seccaturos. F68) jurjus et iaquelotus apud Aad (26 4 t. day. otia otigemstam, ponuant si retever
que homme n s’aide pas du secours dela grace pour se recever en quiti antia resstence G jampostqhane htani verta
in damnatis et beatis sufficiens ad vorturem e vitrum. lbcilas exinta a necessilite non a certifudine (+ voges 
(271) fibula diaboliet Apachorethe
2)2) fabula trajani liberati. Gdescaleo dum reprobati poenarum intagationem peteredebent. Missa mortuorum
276) Kings. Ep. Angl. de darnatorum pultisia Binsania
demplo divite si lales damnati non sunt tam stutti nec tam mali. vogat pro fratiibus. Guquit M et Bonaventur
cocusatio, (13) Origo mali et mala voluntate imprimus diabole. Locus 2. pelri et indae paralletus. Praelium daconis
(275)  pecculum diaboli ex proprialibertate (276) cause peccutorur
senssadeo attributa, locis plaribus dem indiliare ancitare malose sed hoc in tolligendum per
occasiones x circumstantias seu per seriem rerum (277) Alia loca pro libertate hominum
Homo servus no lautar pravae aeppiscentiae (278) Non deus tromnem eatit Ciac. 1.) sed homo se
ante tabit in matum, et demono subjicit. Hamus Esca hami voluptaus, gratia oppossit majorem volu incunditalem
(279) Hec voruptio nec quatia irresistibilis, etsi non resistetur, aliud
(280) de discuigulis Arjustini ubi jidam in expressionibus eprehendenda
nnhin Jacundius vero dei amore
quae non in rebus. Terminor necessam Y possitile seu potentiae sarigs usus Lutherus desi veravit aliaa
certitudo alium necessias
vocubulum loro necessitatis. A) phiases cotia necessitatem (281) Grasus pro necessilite
seutus saepeimertus etiam naturalis, otvius intentus. (242) distrnctiones necessariae variarum
ecessilentr. Micolii comparatio de magistratu no
ootantatis 23 dogmala discipulorum . Anus, non priti
ecessitatum, et graduum potentiae. Arbe
dammationem infantum non regentralor, per bapusum no damnarem quae ex solo peccato ori–
ginali Dens augitir fortasse morientibus prostat. nec gratias per se afsicax seuuper necessaria, nec qua
gras t virtutes pagunctum falsae. Nec deum velul easu agere voluntate a ratonibus indeperidente
(284) probanda in Argustini systernate
inter rad decreti non pendet a praestantia hois
285) Cum deus miseretur cujus vult non sostat quin omneaet, st satvos velit, sed quantum
(286) praedistinatio eliam mediorum praeordinatione tinet
Gratia quaea nullo corde rejicitur, quia tollit durihem cordis; sed hoc et fieri auxilio
pernittum rades majores
(287) Ajustinus debocitate voluntatis, sed identice
liberum arbitrium causam esse peccasi et poenae, Fons peceati in imperfectione originate
crcumstantiarm.
recturam jumtum in deis. Natura libertatis ibi spont aneitas exharmonia praestabilita
(290) spontaneitas est puncipium intrinseum
291) Haec in oc substaa simplice, sed in nobis fit libertas et imperium in nostras actiones inuima suas sequitur leges corpus itidem sua
249) passiones in nobis quod vincula in servo
ia interna im non probat (294) con non hic debilitas ravis, sed vis potius un
conciliantur. si mosteraa non incompererensibitia forent, sed falsitas eorum comprehenderetur, reutari
possent (295) Baylius pulat qui magis inquisitivi sunt eos in se potius servitatem quam libertatem
profunntit meditatio (ut apud Raconum) reducit ad veritatem
poetas alterat videa metiopa srobqu. Rectius virgil. sua cuique eus fit diracupido (198) rortichio
nostro dependentia tautum apparens plus nos liberiores pos esse quo efficacius dens in nobus operetur
(299) Melius Baglius
agnoscer 
e. hace non agi de contursuder ad creaturas. Gratia ag specialibus modis salvalibertate
 non ideo, qus esse independentes quia dependentiam nostr nonsentimus putat nost posse probari nosthrabere
(300 omnino probari pt nos agere. ex sestemate med Quaevis substantin caa
301) Etsi voluntates non eligamus, tamen in voluitasem nossram alius vid
(302) Scholatici intelligentiae e spontaneptali andiunt in differentia
agendi vritorem
hanc admulto, si idem quod contingentia sed haec non impedit inplungoes praevaylentes, nec postu
muarum actionum
at aequlituum indisferentipta aerprtibrus B03) Hac itaque indifferentia aequilib; non procedit
possumus indirecte
et casus pealis t de li Hantm Earenai (304) sic dectmad Alomora Epicuri nec dilectus
(306) frustra exitum
3ognec dosiae causa. (305) Etsi nos non sempe observemus rationem cur placeat quod eligim,
(307) ab, objecta determinat est Saps Juridani impossibilis quia uni
nequ non pt, dividi in duas purtes aequivalentes Boti fiustia Laudatur sam edee abque indiffereuti
ula citat eos qui putant vo luntatem
pro Buridano quaent Baglius
sequi ultimum judicum mmbellectus practici ot (20) ideae confusae velaffectus non differunt a judicio intellectus
31) vecessaria cogniho ventalis posita
to bonitquia inonsistitin Conatu, qui temgore
propageata. (309) sagl. ipse alibi praefert derectus arade
quidam etiamua beatis ad bonum, ulta id quod intelligunt suaresii locus
12) Thudatilis et utilis determinao a bono
perceptione clara e distuncta sed non necessaria deteruuu volo
(314) mer judicio nom tantum inepta hoc, sed et thimae
morget, hinc inquas spajedus a capila ad cor Cogitares smodae.
(315) qui amicis ntradicit, ut aliquid dis ibvieatur, rure habet judici latenu etia stultitiam simulant, hoves ut
(27) quidem favente huberet
ne suagande
libectas meplae indifferentae homme atsurdum redderet
a utus (36). nenaus optima pondet, praeferet dei ampalium proprio arbitir
s sent perlpita
318. nec minus necessitatis dactore, cice
ie tue et aet
to