# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068282:0001
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068282:0001?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 2, 1
# Folio 1r, page id 00068282:0001
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068282&page=1
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068282/jpgs/default/00000001.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 154 lines, status machine
# Lines: 154 recognised, mean confidence 0.87
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Leibnitii aclos a
um diu multulaque, sepositis quantum
homini possibile est, partium stadiis con.
noversias celigionis versaventar sino auxilio
lali
Cum dui multumque sepositis, quantum forte
homini possibile est, partium studico contro versias
de religione versaverim, haec tandem mecum
heriptura dacra, et suia antiquitas, et
sequenda putavi quae ipsa recta ratio et relumgestarum fides
homini affectuum vacuo commendare mita
Calia puliterrimue
visa est videntur
eamque unicam comnisciam et omnipotentem, quam Deum vocamus a qua omnia u ratione
ptrimum ita sentius.
aternam, ubique prae–
a qua onia treata sunt et perpetua quadam
ia
itaque minime hori debet, eorum nt
manatin eproductione conservantur.
Haec intelligentia suprema alias mentes
condidit a quibus glorificaretur, quas justissima
ratione gubernat, ita ut qui totam divinae deconomiae
rationem intelligeret perfectissimae reipublicae
absolutam pla exemplar esset deprehensira
tis sit relictur
habiturque sit sapiens, qud desiderares aut voto supplere
cum c
lo
gienteni neces
ea subdisit
ero vihila nerte
Deusrugo non euutum 
ale
Du, quamirud a  subditis
sincerre hac
 vim
umem s, animous
intentione praeditom, et hanc ipsa
aui
ee
ac recta
bam
Dei beneficentiem
jnstissimea gubernationem persuasos. Et proinde
proiide amore DEi acvensos quolem super
omnia merensos. Qui anim ita gratiunt, e penitusque
animo infigunt, et vita exprimunt, hi etlam
facum facere conputur ica ad ti de delents
quidem et praesentibus bonis malisus a DEo immissis
hi nunquam obmurimurant divinae volentati scientibus
scientes omnia Deum amantibus in bonum cederem
debere, et quemadmodum plaetentis contenti sunt
ita circa futura agere ipsi conantur, quicquid
praesumtae dei volantati congruere judicant. Ea
autem praemiis poenisque propositis postulat, ut quisque
portum in qu spartam suam ornet, ad nistar primu
hominis hortum in quo cllocatuis est, colat et ad
imitationem divinae bonitatis, beneficentiam suam
nno res cm vicinas maxiu
autem in alios
omines, a abvium quemque lanquam proximum
suam, proportione justitiae serveta diffundat
quoniam inter creaturis quibuscum nobis agendum est
nulla homine praestantior est, et quam Deo
perfici Deo sit gratiqus
Et qui Verum Et quidem si Mentes
uiversae Si igatur menter
finitum,
futurorum
eum
 absolutorum ve
audar summam a qua cuncta quidem emanent, sed
non in natura sed humana tantum imaginatione consistere
alas sunses tinceps mentium, et Legislato quidem, sed qui
+ vosi
su
Rector
Puniversa hoc semper
pitur
n
cipingt pulchri daut boni tanquam ha notiones vel arbitrariae essent vel
in quo nihil ne volo quidem sapien
possit
cedam
beatae
ogitarent actionibusque exprimerent
sine controversia viverent; seds necunquam
aa quod Abtias tonchimus sise
quae illas comprctimi
et cujus ipsa individualis natura singulis
e
quod cum non  neque fieri semper neque factum
esse constet, quaeritur unde peccatum et per
Cujus simulacrum aliam
in spente scipsam cogitante atque am
communicatur
intelligimus,
peccatum mors ac miseria in mundum intraverit, unam nam deus
Nam Ci videtur anim Deo aut voluntas Deus autor omnis boniutius
antor omnis boni non possit esse causa peccati sciendum esse non potest
taque esto cogitundum autem esti. Considerandum estigitur in
minibus creaturis etia utcunque eminentibus esse quandam limitationem
n imperfectionem congenitam atque originalem, ante omne peccatum
perinde ac si ex novo orbe
neophytus nulli adhuc addictu
venirem mbatoque vidino au
conditionatorum ignarum sibi fingunt. Et pro
Aulitrinitarios quosdam et his vicinos laudare
 valde daeo improbo, qui ne hc quidem
atreu caput fidei intactum raliquere, et de
DE0 sentiunt indignius
endiscrimm
proiuor
nec obtres
pes person
tres D
et putchritudine ac bonitate Domini
summa principis huius
omnium anabilissimi persocisos
persontis et proinde non fimente
tantum potentiam maxm hujissu
omniaque perspicientes onardhae
s vincunteatuo eius considentes
 est beneroguenia complectitur
amire dei super omnia accensos
ibaelma bi eporisuon multis
les
tfim
iu
venle dicere parremat
se esenum personis
n pate, sed rago
si
n veli 
nam diximitart
persone
intra unita
e
nb
a sequa essentialiter relationem
+ hoainem hominem involvit aglum corr
ostantiam
latis suis unicam nameruu
pare
instisunt saut ergo tres sut
hue l quide
absolutam siu
ute
stantiae
e
ed non q
relatae una absoluta
ideo quatuor dive