# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068282:0002
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068282:0002?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 2, 1
# Folio 1v, page id 00068282:0002
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068282&page=2
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068282/jpgs/default/00000002.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 125 lines, status machine
# Lines: 125 recognised, mean confidence 0.89
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

et justitia 
vc facit ut sihtlabilis Itaque tobus recte
totabit, ne Atque hoc sensu intelligendum est
od jobus dixe, significasse videtur, ne
ingelos quidem tabis expertee esse sanstissimos quidem
ingelos labis uju explates esse 6 Et huc redit
(. Angustini sententia, quod causa mali non sit a
Eo, sed a nihilo, hoc est non a positivo, sed a privativo hoc est
sive ab illa quam diximus limitatione creaturarum.
Quanquam autem possibile esset coare Mentes quae
inter innumeras Mentes possibiles quaedaro essent
quanquam autem possibile esset DEo mentes eas solum mentes
essi
creare, quae noness  quae etsi labi possent tamen
v
sua gratia divina sustentatae non essent lapsurae,
attamen placuit imperseratabili sapientiae ejus hunc
uem experimur are ordinem rerum, in qua quaedam
Mentes possibiles, certam quandam seriem
actionum liberarum, et divinarum gratiatuule de ipsirin deoitea sulur
divinorum auxiliorum in notione sua involventes,
ex innumeris aliis aeque possibilibus pelectae, ptrp sses manturt
ad existentiam admitterentur, seu crearentur,  ut
idque haud dubie quia Deas malum quod
in nonnullis intercurrere praevidebat + vertere noverat in
bonum multo magres, quam futurum quod futurum
erat sine hoc malo, ita ut series ista denique in summa
perfectior futura esset aliis omnibus. Ita A lapsus Adami
angulortem et hominum per incarnationem F verbi
proditio aJndae per redetntionem generis humani
imprincepis abaegato.
Cum ergo Angeli quidam per superbiam, ut videtur, et malo angelo dende seductore
incompa immenso perfectionis lucro correcta est.
vedent et homo primus per concupiscentiam, quorum illud diabolicum, hoc bestiale peccatum est
seductore mulo angelo  lapsus esset, peccatum
 originale genus humanum in nimo parente
id est contracta
E est labs quaedam, quae
facit ut homines sint ad benemagendum segnes
invasit
ad male agendum prointi obnubilato intellectu,
sensibus vero praevalentibus. Atque ita 
 praecpitesituri
sunt filii irae, et conclusi sub peccato, rei aetnae infelicitaris sive separationis a DEo
tratis, imo semet dc semet et magna gratiae
censura indigentes ut restitui possint. I quam d peccutoris ipsimet efficiunt
iptemet dare precipites dant praecipit es, atque uti ita dicam
emanet
peccatum comisen
subleventur Non eo amen extendenda est peccati vis peccati originalis, ut parvuli qui nullum actuale
dicam damnant semit isos nisi magna Dei gratia seleventur
aiginalis, ut barvuli sine
sub justor enim judice nemo gisi culau sia mifer esse potest
nonetiam pro certo protabile videtur viris et piis et
octis, eos qui Deum nemini eoum qui simcele veritate
quaeruntis, necessarium suluti lumen intellectus denegare
multli volunt
qoangeli
et Eamsi in iis locis temper vixissent, ad quae nulla tunc praedicationaut fama Thristi 
em prodicatio mangelii perveniset penttrasset
Illud quoque dum est et stoicorum sententiisaffine,
velle uncomnia etiam levissima peccata summum suppliciorum
hoc est aeternam mortem damnationem mereantur, Rublato
verialium et mortalium discricuine
in peccatonati
Omnes autes homines gitur homines quamdem
per gratiam sancti spiritus renati non sunt pett ubi
ratione uti possunt, peccata actualia sine dubio committunt
quod non tacuen ideo putandum est omnes eorumactiones
peccata esse et inam mereri, et  si ipsos non
ponatos ira diguos esse negam ljus posit
meerata
stoc
tu
lar
pEetat
uorum generum atiu venialia
autc
tio emalia
expiari debent, et mortalia, quae aeternum exitium
quae poenis tempo
ed
merentur. Qua divisio quem ad modum vetus
e
est, ita divinae justitiae prorsus consentanea
llatur,
neque illos laudare possum, qui stoicorum
eus nonpagnat.
Divina imagine, in quantum vero limitata
est, et quibusdam perfectionibus caret, hoc
eatenus de privatione seu nihilo partem
lapit
itemue
+Fidei, critatis, etic aut corum contram
Adamus. Nul
Cindas proditor, r
permittebatque
beatitudinis aeternae
sire per con
pexionem
externis
Etsi autem anima pura a DEo crectur, lame
exgaimarum intelligi
oc ex parentur
potest) tamena corsoitutum originale
vitio prave dispsito
eccandur
in cane seu dispositio  ad
in ca exoritur, quanquam nullum momerta
intelligi possit quo pura
erat d labe, qua
1nt et
 lo
corpus infectur
intrudenda
lic exucti damnentur, quemadmdum protestantepolunt sub justo enim
esse nemin
e Deon sile culpa sua miser
putandum est omnes actio hon-
eque pecitum non imporito repptorum
etur peccata, et iranaer
esse
sega
esse dubi
non sit