# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068282:0003
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068282:0003?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 2, 1
# Folio 2r, page id 00068282:0003
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068282&page=3
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068282/jpgs/default/00000003.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 110 lines, status machine
# Lines: 110 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

ad instar peccata omnia aequalia sive summo
supplicio etemae damnationis digina faclunt
prae caeteris autem ea videntur mortalia, quae
nalu cum vero dEs animo, et contra conscientiam expessiam et virmlum principia meati insita
dqui enim malo animo: etatu ex hac vita
buratb
ti
animi infeliatatem  a proinde ut ita dicam damnant semet ipsos
s
admittuntur. a
Omnes autem homines in peccato nati, et
nondum per spicitus suncti gratiam renati, aut
certe nulla singulari gratia retenti pechata
mortalia committere solent; et proinde totum
genus humanam periret, nisi Deus de redemtione
ejus sive expiatione qui non vult mortem
peccatoris, sed omnes salvos fieri cupit, quantum
per sustitiae supientiae sua rationes licet
de redentione esus sibeexpiii sapientda
nisericordia sua diguum inet
consilium ab aeterno  cepisset, quod suo
tempore est executus.
illud enim pro certo habendam est Deum nolle
certum est enim DE
mortem peccatoris, omnesque saluos fieri cupere, atque
ad vare quantum per justitiae atque sapientiae
diximus
Et quidem quae hactenus dicta sunt fere omnia _ ipso
suae ratio re licet
ex recta solo rationis lumine perspi manifesta sunt
nunc arcanam mortalibus divini consilii oeconomiam
s Dei revelatio at quae fuerit in restituendis
hominibus divini consilii ara oeconomia, a solo
arca
Deo revelante disci potuit.
considerandum est itaque Deuar non tantum esse
substantiam perfectissimam omnium aliarum primam ommirem
aliarum autorem et conservatorem,. sed et  esse Mentem
perfectissimam, sui per eaque ratione induere qualitatem
moralem utu et in quandam cam caeteris mentibis
societatem venire, quibus omnibus tanquam Monarcha
summus subditis in perfectissiman quadam Reyublica constitutis, collectis
alisgubervas et cum quibus libet concurit
quam civitatem Dei appellare possumus praeestu
b
, (
perta
itaque Deus non tantum agit 
qua totam hanc universi machinam e
late
sed et voluntatem suam particularem circa mentium
actus tanquam legis lator declarat, paruiis poenisque
pois saucit, eamque in usum revelationes hominibus
instituit eacque nota notis quibus dum
porre revelationes notis quibusdam insignita esse
renatos debe ex quibus constet esse voluntatem non
et
aut imagi quod juletur id quod  continetur nobisque
malum interpretationem; et qutalibus notis destituitur revelatio
ostenditur DEi esse voluntatem velo
sinc tato non paretur huic impune non paretur,
nisi quod iterdum in dubio cum  mandatum
ipsum neque cum ratione neque cum aliare revelatione
pugnat, verisi et adgumntis probabilibus rationibus
adjuvatur lais est parere, quam sese peceandi
meliu
periculo exponere. Sed hoc lanto oaus est, ne in
superstitionem degeneret timor; divina enim sapientia
fignum est, quod nullus legis latorum negligit, ut scilicet jaben
voluntas u sufficienter innotescat. Itaque sortibus.
visionibus somniis non facile; auguriis, ominibus, aliisque
id genus nugis, quas inepte divinationes appellamus,
pullo modo habenda est sies fidendum est. Et omnino
necesse est rectam rationim tanquum interguetem intorpretem
Dei nmalem de revelat aliis divinae voluntat
ita necesse est rectam rationem tanquam
esfe
carce
interpretem Dei naturalem judicare de autoritate
liorum Dei interpretum, ante quam admittantur, ubi vero illi semel
persona suat legitimae fidem ut ita dicam fecerunt jam ratio ipsa seeobsequium fidei subire
sulmillere debet. Quod exemplo glibernatoris intelligo potest, qui
e
revocentuur, prosequictacoeptum item
ags eumque in quo deprehensi s sunt
erar at
quosnt
escedunt male asfecti eigu Deum, sii cum null
quocentur eo ipso a DEo separaes, qu unde summam
+ubi ad usum rationis pervenere
Homnes enim a conscientia pravi
rectius admonentur, et licesno
barbariem deder et tamen
subinde ab affectibus superantur
 non quidem absoluta illa inevi–
tabili  voluntate, sed rta
rati certis legibus ordinata ac
circumscripta, ac proinde juvare
unumquemque, quantum per sapien
hiae atque justitiae suae rationeslicet
mentium actionibus
gubernationemque cibitalis ds
(quas valgo aativa credibili
tatis vocant)
+ et quibusvis auilibus
narrationibus ad hibeatur
fides
(quasidivini cujusdam tadicus
2
consibii