# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068282:0007
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068282:0007?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 2, 1
# Folio 4r, page id 00068282:0007
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068282&page=7
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068282/jpgs/default/00000007.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 95 lines, status machine
# Lines: 95 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

De conversione hominis et justificatione
reccatoris natae sunt importunae quaedam lites
quibus incommodae nonnullorum locutiones, et aliorum
vere vehemens excessus in alteram partem
occasionem praebuerunt. Arbitror tamen facili illis
finem imponi posse, si quis omissis sophislicationibus
rem ipsam expendere velit.
Atnte omnia igitur tenendum est, hominis naturam
lapsu ita corruptam esse, ut sine auxilio divinae
nullumaque actum o gratum
gratia nullum opus bonum, non tantum non perficere,
sed nec persicore pinchoare possit. Itaque nec preses,
nec votum desideriumve corrigendae vitae aut verae
fidei quaerendas, et generaliter nullus bonus sine motus sine
praeveniente atque excitante gratia a nobis proficisci potest
parte
Ab altera tamen vicissim tenendum est non esse sublatum
hominis liberum arbitrium per lapsum, ne in divinis
quidem et ad salutem pertinentibus, sed omnes actus
voluntarios, licet a gratia excitentur, tamen voluntaras
spontaneos cum electione, ac proinde liberos esse,
quemadmodum nihil libertati officit, quo actionum
nostrarum in communi vita officit, quod per radios lucis
oculorum officio transmissos ad agendum aliquid excitamur,
et aliquando valide, ut non obstante deliberatione nostra, et superstite
 resistendi impressionibus superstite facultate, tamen
praevideri possit, actum certo esse secuturum; aliud
enim est quid certum, aliud quid necessarium sit.
itaque et peccare contingens est, et bonos motus exercere
licerum est. Et quamvis a EO sit excitatio tamen
in homine simper aliqua est cooperatio alioqui
dici non posset ipsum egisse. 
Deus
Porro omnibus hominibus gratiam dat sufficientem
modo mod
hactenus, ut posita ipsorum ona voluntate seria
Seria fatutem certo sint habituri nihil amplius ad
Salutem eorum desideretur, quod non sit in ips
potestate. Atque Et proinde multi viri pii persuasi sunt,
omnem hominem venientem in hunc mundum,  a luce
illa montium, filio Dei  aeterno, ejusque sancto spiritu
ita illuminari, ut saltem ante mortem ad cognitionem
notitiam ejus perveniat, sive per externam veraedicationem
sive per internam mentis illustrationem, quiquid ad
salutam eius neet nocesse orat, ad notitiam e
perveniat, quantumsatis et necesse erat, ut ad salutem obtinere
pervinire posset, si modo ipse vellet  scilicet saltem, si
obstinate resistit docanti deo inexcusabilis constituatur
id enim divina justitia omnino exigit. Qua nam
autem ratione id praestet Deus, etiam in illis, quos ad quos
nulla ve suspicio Evangelii Christi a per aliquam
externi verbi praedicationem pervenit non temere
definiendum a nobis, sed sapientiae ejus ac b
hominis vincit
At efficacem allam gratiam o quae ipsas bonam voluntatem efficit, atque inclinatione
mipericordiae relinquendum veicem
inclinitiones hominis ioterat, et  contraris  imperfectae, t aut
n
inem
ficcis
corruete naturae solicitationibus praeponderat
non dat omnibus DeUs, alioqui omnes salvarentur,
quod cur  non fi, hoc est cur aliquae personae
ad existentiam admittantur
ea involvai
notiaseu prcaevice neb praecogu
admissa sent, quarum, valio plecatum impoemtentiam aliasque
actiones liberas saluti contrarias involvit; pertinet ad arcana divinae gubernationis
inaecessa mortatibus dequibus hoc unum Ateneri sobis teneri sufficit, optimum esse quod Deo
non alia malius ratione sibi perfectionem rerum constare, et mala quae a Deo Armittuntur
in bonum multo majus verti, quemadmodum jam sumra
+ac meritis bonorum
operum, superiore
seculo
si boni sunt, aut à
natura corrupta oriantur,
si mali
+et auxilium
irregintis
 utrum autem ipsae vires bonos
motus efficiendi in vobis sint extincta
vel fractae, an tantummodo impe
ditae et debilitatae valde inutili
et quibusnam similitudinibus opta
optime explicari possit gratiae
auxilium, valde inutiliter et
frigide ab illis hic disputatur,
qui undecunque conquirunt color
quibus Ecclesiae doq quod
in Ecclesiae dogmatibus cum
aliqua spelie vellicare
possint
victricis gratia
certosque nradae divinae gradus summo
inferiores