# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068282:0008 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068282:0008?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 2, 1 # Folio 4v, page id 00068282:0008 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068282&page=8 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068282/jpgs/default/00000008.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 123 lines, status machine # Lines: 123 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. tamen diviram salvandi homines voluntatem et Non putandum est gnati vocationem, (meritum christi vel saltem ifficacem gratiam pertinere ad solos electos; Nmmivo quibus scilicet summa illa datur gratia finalis beatae perseverationis. Nam voatia, menitum Christio quidem pro omnibus mortuus est, efficaci autem gratia, et spiritus req spititu vera conversio ac regeneratio per spiritum DEI, qua filii Det fi in filiorum numerum recipimur conceditu ti qui non sunt multis conceri potest, qui non sunt perseveraturi, nec video quid viros dectos quosdam parado doctos Oeconomiam pro arbitrio circu mscribent quorum sensu et consequentiis ipsi abhornebant, ut scilicit Deo leges praefigentes, et divinae gratiae ad grandia illa paradoxa defendenda impulerit, a ut scilicet putarent, eum qui perseveraturu est gatiam et spiritum sunctum revera non accipere quicquid agat, aut cuq utcunque pius ac bene animatus sibi aliisque videatur, contra vero qui se electus, et finalam poenitentiam vere actusus est, eum sat acceptam a Deo gratiam, et spiritus sancti inhabitationem non amittere, utcunque inter adulteria et homicidia vitam agat. Quod quidem quae quidem dogmatat etiamsi excusari possent, non video tamen quo fundamento nitantur, aut quem usum habeant ad aedificationem. Siquae enim alicubi locutiones Occurrunt, quae sententiae tam crudae favere videntur, praestat eas aliarum comparatione multo plurium comparatione mollire quam rigoro sa interpretatione exasperare. Et AC DEo ut dignius videtur gratiam dare temporalem et revocabilem, quam cum pessimo animae habitu summisque sceleribus consistentem. a mortifero pecatisopore Homo igitur praeveniente Dei gratia, ad agnitionem suae miseriae, attentionemque antmi et firmum propositum scrutandae p ac sequendae veritatis salutaris excitatus missis aut post habitis aliis cogitationibus, caris, et affectibus, ac mundi carnisque abocumentis totus in salutis curam incumbens, dictante coga conscientia ex naturali lumine andmadvertit, quae sit Lex _ voluntasque Dei memoria admonente gemens tremensque agnoscit, quantum inde deviaverit, quam gravem inde a consuentiae terraribus ma poenam meruerit, quantumque offenderit um creatorem suum cui cullum amoremque supremum debebat. pro summabonitate sua erroribus lumen haurit novae spei, aquos cit eum eundem justissimum judicem humanae infirmitalis misereri Cuius contemplationi insestens, in modiis insistens, in mediis conscientiae iem, endum r benevolentiam erga peccatores deposuisse, qui in dutempus est in on tempore vini misericordia ejus per fugium quaerunt Et cum Erangeltum omnibus pocrisentibus et serio convertis ad Deum sese convertentibus hristum salutis portum ostendat; vera poenitentia, sive ab initio matiso adultarum sive dast trant emum a larnero regen quem per veram poenitentiam detas datur sive illa in baptismo dultorum s ad sit qui primum in Ecclesiam Christi recipiuntur metu,a sintero amore dE ue post lavarrum regmeratis iterum iterum in mdo mers ab his qui denuo in hi ccati ourgito pericletantis, tanquam secunda post nan fragium oreatem spiritum oliceatux tabula arripiatur; hinc fet poib ea atia sanctum et regenerationem ad se conversis pecmisento hinc jam justificatio peccatoris, qua iper christi satisfactionem consequitur fide apprehensam a reatu absolvitur, et infusa coritate divini afsectus caritate divini affectus habitum justitiae ac novum hominem fere o induit Eadmittantur varde inqu parsotani. junt iles videntur esse controvertiae de forma justificationis utrum scilicet in imputatione meriti satisfactionique Christi vero in justitia habituali infusa consistat. Cumenim utrumque requiri requirantur fateri cogatur, quid porro litigant, et quid est RovopraXEIr Si hoc non est. e sumaturdjustificatio sumatur uti solet apud ictos, ut justus sit qui reatus expres est nifestum est, essentiam justificationis, hoc est innocentiae nostrae in imputata nobis hatisfaction ricti consistere, propter quam credentibus a conver ac poenitentibus venia conceditur in justificatio sumatur utiin doctrina morali, ut justus sit, qui habitu justitiae est praeditus, P nifestum est habitum illum justitiae a Dho nobis infundi in regeneratione cum novum mainem unde non mal dicidut seniae missionem esse gratiam gratis datam, jostit novi autem justitiae habitu cresca sintusionem esset qratiam gratis nos etae ac placentes efficientem, noser ud ta eodt tem. quae totumous nostrae nd res absoluitur. + nova et sanctis patribus ata offensionis plena ne perpctuam et in-amissibilem, sed pland obrutam, et 2x congruo divinae sapiem tiae instituto datam poen tentibus ratiam + aq 5g0 ut sufficiat, (quae. nom solo pora praem 2 e n datu bet) contra no sarnis et sed et novas vires ad meliorem vitam ac (percatovum admissorum sed set +non tantum veniam, soe navas lres (ut alia DEi bereficiataceam, quibus nos sabam genertrionis opus perfectum megotium) cinter im tenendum:) ad illam quoque justit cationis na quaae in dim ea fidemt tm requiri em n u ledeoque carit modum in Apoco licitur qui justu ficetu et proto praevenit, etiam aute absolum