# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068282:0011 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068282:0011?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 2, 1 # Folio 6r, page id 00068282:0011 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068282&page=11 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068282/jpgs/default/00000011.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 125 lines, status machine # Lines: 125 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Spetes qum vocoa Spes vero cest amor concupiscentiae seu affectus erga DEuM, qui ex linesiae tia ejus non expraestantia et perfectionis DEI, sed beneficentia ejus erga nos bonisque maximis aeternae inprimis vita, quam suis spondet, nascitur, quanquam fieri possit, ut consideratio bi beneficiorum DEi bonitatem quoque et perfectionem erus nobis manifestet. et nc quo facto spes in caritatem assurgis. Cum autem ratio dictet, et scriptura confirmet, summum eorum quae ab homine erga Deum fieri possunt, esse catlectionem merito in ea complementum justifica et seu eam et sine ipsa fidem esse mortuam, merito et congrue statutum est statutur scatuitur per eam justificationem, reconciliationem et renovationem nostram compleri, quanquam ipsa dilectionis ipsius gratia nobis a Deopt antea secltis a deo divisis unici a Christo impetretur et per menieum non nisi per christum mediatorem a Deo impetratax. et concedatur; et haec ipsa ejus efficacia, ut peccata vivam deleat a solo merito christi per fidem, novis imputato nascatur; alioqui eum ut supra diximus secundum rigorem justitiae divicae non semelam litam diligere sufficit ut omnia retio peccata deleantur condonentur hoc est ipsius dei Sed semper dilexisse sed semper bene affectum fuisse necesse est. At postqua Christus pro nobis satis fecit et renovationis quas Deles exigit ut meriti chisti participes reddamur, neque ulla intolligi potest fingia lerior est canditio quam faciles sunt conditiones gratiae nu in illis vergentia Cum autem nullum ampluis peccatum sit is Deo exosum, sit in lis qui condimnatio est sit i Quanquam autem nullum ampli quo qui in gratio sunt DEi sunt, in quibus gratia DEi per a regenerltiam deeri Christum habitat, Eo gneratione quo in co originali rationem peccati habet tametsi fomes, seu cor naturae corruptae non funditus tollatur, quantur et venialia quoque errata subim a justis admittantur ob humanae natura infirmitatem. Quaeritur autem quid sit id, quod in peccato originis proprie rationem peccati habet, A agla enti ab +non videtur formae fanorum verborum consentaneum dcere peccatum originis debilitari tantum nec positiva naturae depolabes semper inhaeret quodsi reatus tantum inputati ecnat per chricti menitum itaunt non imputetur, ac suncti spiritus regeneratione in, non vero p deleri quicquia in paceatira fie mihidt Theu rationem faciunt. Itaque sunt quientium criminis ab peccato oriu imali vihil uldud esse quod r peccati formam consitstium putationem Adamo aemissit ratiat quam ipsum reatum; alii saltem nihil in eongnoscunt nihil in ea esse positivi in quo peccati ratio collocari possit totumque colunt quaerunt in defectu originalis justitiae possit. Itaque quidam sintut ehcologi His tamenvidetur aliquit posse addi, scilicel ex peccato A quod comparatione l. clararbo. constat ha intentionem aliumve actum mentalem esse duplicem, virtualem et actualem, talis est aliquando facramenta administrat, durante tota sempore actus o ea ententio enim bapts tandi durare censetur es intentio virtualis in e. qui oaptitat, qui vel aliud licet non semper di n ino fortasse omnino non quid agut cogitet, quema modum saepe non caro qualis animi destractio non nara est. itaque dici potest enntus qui sunt in peccato origiali post quam in oreo Adaum rescavere, auatinus omnes in Adamo fuare eodem sim le quol quid contingere his quilus qui peccato originali obnoxii sunt, cit in Adamo reccasse omnes, et ante redonatam gratiam infuntionem peccandi aliquid analogum virtuali rcana intentioni peccandi habere intelliganta q perca t quae m bonis etiam motibuis ante regenerationem praevalet; at haec intentio virtualis per veram poenitentiam una cum reatu sublata intelligenda est, restante tantum sumite carnis contra spiritum rebellis. consideratione dilectionem (non tantum a DEo praeceptam esse sed etiam esse verapirfinceram pes se minime valiturum pos qui post christi solum tionem hac unicu nobis reddendae amicitiae suae pre siu poscit Squam annor reiamnium test amabilissimes pulcherrim. quae salvis divinae justitiae ac sapientiae rationibus facilior in regeneratione non tole restare, licet debilitetum aut non imputatum modo inttiofuerit tolo tempore actus, licet non semper mea ex bantorans cogitet qed aut fortasse totv actum aga hurante v actu aliis cogitationibus sit distracta tnetitur adam ratione itaque dici pote ut ut nunquam amplias ad rei agendae consideratio nem regettote e depravata per Adae pecca tum voluntate; semper +aut certe admiscetur