# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068282:0012 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068282:0012?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 2, 1 # Folio 6v, page id 00068282:0012 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068282&page=12 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068282/jpgs/default/00000012.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 135 lines, status machine # Lines: 135 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 12 Mrinimi autem extennanda est ppeccati originalis pravitas ne liberati divino beneficio detrahamus, neque de reliquis ejus in nobis haerentibus abjecte sentiendu es tanquam exiguae sint et superatu faciles, neforte insolentias de ne forte in solentiores reddamur vicissim tamen non eo usque es a nonun mali vis ut in non et Erregenitis nihil ni omnes actus mali, quicquid ab irregenitis fit per se peccatum esse dicatur; nec tam altas radices egisse putandum est phecatum, ut etiam divinae gratiae et possimnit chisti abluenti nos Nosanctificanti Sanquini salvatoris non cedat. tanquam si concupisentia illa v non veluntaria sa m involautaria concupiscentia quae in volis piis etiam residua peccatum esset procento enim habendum videtur nihit percatirationem habere posse quam quod voluntarium est cum nil nullum peccatum envoluntarium sit et mera confusio esse videatur praetext scripturae saciae nec verairerum notiones praetextu scripturae sacrae male acceptae pervertere Videamus jam qui sint regenerationis deceat oriant fructus, quomodo bona opera inde consequantur diximus autem et quae sit eorum efficacia. Quamadmodum iitur antq regenerationim, fid et poenitentia ex lilectione opus esse oo poenitentia salutarem agendam. agda, unde propter christi meritum fide apprehensum venia conceditu sequitur alias remissio peccatorum, et venoratio hominis, seu virtus infus caritatis, quae ut habitis solet habitus infusus a DEo caritatis habitas consequitur quae alias non nisi crebris Cum enim alias Rabitus crebris actionibus sit cumerrandus, divina benignitate sit ut unumactum nc vero benignitate dilectionis habitus sequatur caritatis infunditur. Habitum autem oportet esse efficacem, ea prorumpere nitatur quaerento occasiones agendi et inventis utludo. Itaque secure asseri potest enim ejus natura est, ut semper in actum roport et inventis ptedo itaque qui DEum super omma us ja amat, mandatis ejus optemperdre angno studio quem odm pra attigi nititur, voluntatique ejus acquioscit circa praeterita quidem circ atem voluntati ejus acquiescit Certo personsus na DEUM esse bonum, fidedem, hominum bonae voluntatis amantissimum, omniaque ita ordinare ut denique in eorum bonum cedant, qui ipsum amant Circa futura autem idem DEi mandatis optem obtemperare summo studio nititur, et in dubio id agit quod est tutissimum, tatius et sive ex pressis, sivi ex boni publici et divinae gloriae bonique publici consideratione praesumtis. et in dubio id agit quod est tutius et probabilius et conducibilius, quemadmodum ageret, quem magnus Nullus princeps ad negotia aliqua gerenda destinasset enim Deo major melierus dominus est cui, quicquid est rectius impendatur in nobis facultatum est virigat nasci caritatem fratris Ex divino autem amocc; sequ id est hominis cujusque m quo novis aliquod negotium ulla ratione esse poteste: praeclare iomunes monuit. praechare johadnes monvit, quem D. Hieronymus narrat in cuu inter discipulorum manns ad Ecclesiam et frustra tso deterreretur, nihil aliud dicere solitum, quam filioli diligite summa senectute invicem; tandem nonnulli tad aliquas taedio eadem audicud istus, quaesivit, cur idem semper inculcaret, cui reposuit ille diguam, johanne ententiam, quia inquit praeceptum domini est et s sufficit. Raectaram autem regulam fiabernae dilectionis Christus praescripsit, ut atres frabes ditia ac proximum diligamus sicut nos met ipsos, ac proinde non faciamus aut non faciamus aliis aut et stmcllu quae vellemus aut nollemus ab aliis fieri nobis. Quanquam dubium , ac dereliquo amorem venenotentiam illam in omnes expremtam ac generarem nullam sit caritatem incipere a semet ipsa, et si omnia sunt paria, nos io praeferatur in quo melius collocatur beneficium ad gloriam Dei et mnal commune ernum um ett em sitis tanta gum omno tim quoe tonum pastao aboi medioris +tanquam conte lapsum vires naturals quae ante lapsum fuere, his par siit functa (et depravata imrinutae +cum S. Angustinus c ilicat contgentiam pot agnoscat (Ep. 130) polemonis continentiam esse donum Dei, quis autem asserat quod a Deo donatur poccatum esse eriomen peccalum esse rexipsa compositione machinae praesentis humana acsibus comparutuur Dei ob unum actum infadi infum dilectionis seria quatenue in roluntate qui DEUm non amat, nec Dec amicus est atu gratiae existit. iec pornitentia s es i nes renovatio homines sine ditectione omma autem etiam si derelictus videatur, et cum multis adversitatibus conflictandum sibi videat bona opereta ipsa lu intentione sincerou erga Deum affectu virtualiter ut ajunt, contineam tur. Atque hoc illud unum nC rssturium est, cujus electionem quod mmysdatent etegissa nomu + vir acet et industrius fidtis t et stndio rei bene gerendae accestsus iatu tt aliis omnibus a perendum ad monebu bona opera ad satutem necessama esse nn etiam Ethutcorum applansu celebratam hona otera ivitur sunt