# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068282:0015 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068282:0015?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 2, 1 # Folio 8r, page id 00068282:0015 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068282&page=15 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068282/jpgs/default/00000015.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 107 lines, status machine # Lines: 107 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Quaeritur etiam an renati legem Dei perfecte t implere possint, ita ut nullum committant peccatum mortale, cui sua natura aeterna mors debeatur. atguaita Verum cum pro certo habendum sit nullum Legislatorem sapientem praecipere impossibilia, pro certo habendum etiam est esse in humana potestate per quatiam madjuta nunquam homini reconciliati sufficiens DEi auxilium, potestatemque deesse omnta non singula tantum sed et omnia divinae Legis praecepta adimplendi s) modo velit Idque ex eo manitestum est quiae t Dixit enim Christus jugum suum suave esse et onus leve, et manifesta est haec possibilitas ex eo, quod nntum tota lex nihil aliud postulat, quam sincerae voluntatis serium conatum, sive ut Deum totis viribus diligamus, quod hanc dicectionem nobis impossibilem reddat, non apparet. Cum idea Dei nobis sit insita, p qua summon tauto est mao qu untrantem quid autem sit quod Interim fatendum est in hac infirmitate et rcctatione variil difficile esse semper conservare carnis, et distractionibus puritatem animi paucosque adeo a mortali peccato immunes vixisse, a venialibus erratis llesattum nullum Et si Deus cum eo ipsu qui mortalis peccati expers post renovationem t in judicium intraret, cente absistere non posset ne is quidem tueri se posset, nis opposita Christi merito, quia sultem salis factione saltem enim hujus nntnitu priorum ei gratia facta est. postea autem si sunctus vixit cn alteri hoc debet quam gratiae per Christum impetrato. itaque nemo nisi in Domino gloriari debet; cum quo omnia possumus, et cujus spotens est virtus in infirmis. Explicata hominis reconciliatione, et renovatione, novaeque oitae fructibus qua sunt et hujus fructibus explicandum naturaque bonoum operum, explica quae sunt lona optrsensum explicadum erit pauto distinctius quosnum etiam erit quaenam Christus sui praeceperit instituerit praeceperitque ad ajorem suu praeter communem et naturatem et perpetuam DEi legem, h est sacramenta novae Legis, sive ritus quillam quosdam quibus peculianes gratiae vim adjecit. Sciendum ergo est Christum esse non tantum Mediatorem nostrum qui suo merito suaque passione nos Deo expiavit Deoque conciliavit, sed esse Legislatorem qui data sibi potat omni in coelo terrisque potistate ro praescribere voluit, quae sine salutis periculo sperni prodessent. Huc tamen ea non pertinent, quae a a nonnullis credentur, ut quod ferendae sint injuriae, non possent, servata autem plurimum ad salutem tanquam Legislatora Quaecunque autem Chrictus instituit, consistunt in cultu divino Christianis peculiari, et Sacramentis Novae Legis.. Cultus Divini apud Christianos saciamentis postea hoc peculiare est, ut in Christo homine Deum omnipotentem quod amandi sint mimici, aliaque id genus et aeteruum adoremus ipsique DEd opotenti juge sacuficium propitiationis fili su corpus scilice et sanguinem Domini, sub specie panis et vini offeramus secundum ordinem Melchisedema secundum ordinem Melchise dec, qu a praefiguravit, offeramus oa ta o ercitaterem pentinet reli qui arumat habentatque uti alique tsque religiosi cultus iareque operamut vel corrigan Imo jubet hoc ipsa caritas in reliquos; et cum amare debra otuent quo magis renerentam nostram omnes ne inimius quide decori causa addidit Ecclesia, et quae ad imaginum sanctorum et tur, vel certe no nqueant qoemus a lom de lucrarisia) nocendi facultate pribentur ab Ecclesia quibus subjici possunt quae ordinis et a sua non carent, si aa superstitione et abusu sint purgata. Ac de his nunc dicemus distincte Itam valde errant Anabuplistae exceptis, venefici tamen nostra proportione quadam dispenscure de g qod sidum tdebs datusum, vel siqu ae taat e oen ate aistilita ie tantum vindetrae upoio itum puda et atramhi matis evermat e pus, ra +divina gratia adjuti ejus pulchritudinem agnoscimus, et utarum signitas pra rerum imper fectracile agmsatur perspiciatus ipso ab attentis agnosci possit Dum super omnia amare nequemus cauta nulla est, in i quontobe lex continet sita est) causo nulla intelligi potest Hac Nam amare inimilos natumlis est legie lex moralis dudum jubet neque ideo ninus repellere malos et punire licelt, Christum tanquam unicum faculis mediatorem invocemus 10 a algotiis, et sing alaria putientiae eminentis document pracui etiam on obsta. Hinc ferri injurias ve est tantum pro i qui vitae genus eligunt temorm q abe inie mo