# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068282:0016 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068282:0016?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 2, 1 # Folio 8v, page id 00068282:0016 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068282&page=16 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068282/jpgs/default/00000016.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 132 lines, status machine # Lines: 132 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Quod Cultum Salvatoris nostri attinet, expresse dixit paulus in nomine Jesu quicquid ubique est geni flectere debere, unde q omnes christiani ne socinianis quidem exceptis consentiunt Christum esse adorandum. Verum Ecclesia catholica recte docet, nisi Christus Deus esset, sine idololatria divris adorari non posse; et omnino Divini honores ipsi non nisi ob divinitatem debentur manet enim illud omnipotentis Dei et zelotae Dei irre Vagabile verbum: Ego honorem meum alteri non dabo Nec proinde eorum sententiam probare possunt, qui volunt ipsi _ humanitati Christi communitatum esse jus divini honoris. Et cum quale quid nom quod non socinian tantum defendunt, sed et Lutheni quidam a sua illa si communicatione idiomatum seducti. Sed longe verum longe piudentius catholici doctores statuunt, ipsi per se humanitati neque proprietates neque honores divinitatis tribni posse, competere licet summa perfectio summusque honor, qui in creaturam cadit ei sit a divinitate pra causa notandum est ne animi hominum a humum ad semplicem anthropolatriam vertatur vertantur. Iudaeique et Marometani in falsa sua de nobis concepta cultus etu a vero sommi illius atque eterni consideratione, Hoc autem etiam pleb Seperenim fit ut A i es vulgus dum DEuM nominat scum solam humanitatem Christi, imo aliquando solum ejus L hinc nata corpus in mente habeat, quod periculo non ostia a sultano Aegypti oppiguorato; acerbumque nescio cujus sapilis dilabio alti, Un s fabula de Deo Christianorau slis Arabis aleqtiu qui multas ridiculas religionis sibi visas auditasque ajebat comedi juberet. Quae calumnia sibe ex illorum odio sive ex nostrorum imprudentia nata est nullam autem ineotiorem christiana, quae Deum suum ex nostrorum imprudentia nata est sid nec periculo vacat sinistra plebem in hoc genere negligentia docentium possessione minis instrii; cum enim summus actus pietatis sit itobit an pulchritudins divinae incujus pullne super omnia, natus ex consideratione summae perfectionis d cum summum bonum collo mentis consistit; cavendum est, medum actum contritionis elimorsqu atque amoris divini elicere nos credimas tantum in humanitate) Christi amore atque iu qua nost veneratione consistamus, quae quidem admonet nos summae potest Dei bonitatis, justitiae, qu quae etsi essi cujus consideratio et si officacissima sit ad exutandam mentem, quo magis ia divinam sapientiam justitiam et bonitatem agnoscat, tamen dex rationem poubifccari videmus gradus tantum non fastigii ultimi in colen habere debet. Et tamen in hoc passim abas devotionem +in Christo mamfestatam unde Ephesinum quoque Concilium cap. 8. decrevit, una supplicatione venerandum Emanuel, unamque ei glorificationem dependem dam notius homodum iimaginationi et sensuali cuidam affectum hominum carnalia sapientium servientes et qui devotionis popularis excitandae causa ne contendunt, populi voce aut sciptis excitant nofla vam adoratione ille invisibelis illi studentes cultur quaffectui, quae in spiritu ac veritate consistit, atque in culta nosro ultimum supremumque e seseemod antes doctrinam suam accommodantes isit divinitatis, Non tamen illis assentior, qui praetextu adorationis interea cum totus chista Deus et homo adoremis et sunctissimam ejus animum, et ipsam in spititu et veritate rejiciunt quicquid in culedimino in olivino cultu quicquid in sensus incurrit, et imaginationem excitat, parum memores fragilitatis humana infirmitatis hamduae. Nam qui naturam mentis nostra Hentius, facile, agnoscet fius etiamsi ideas rerum a vensibus absractarum habeamus, non posse hos tamen in iis cogitatione im defigere atque immorari attente nisi notae quaedam quae sunt vocabula, characteres, imgines, efsectus ign repraesentationes, similiat rei ons consideratae proprietates repraesentant, eo sunt effectus quae quidem, quo in scriptora, sive stylum, tio et Hypocyposius. l similitudines exempla, acute dicta, n sacuulissimam carnem adorari non per se, quid sed ob unionem cumdivini tate et quatenus in divine Tatem ratiohmorandi resolvi tur, dubium nullum est Et ut rem parcs eum honor sit persona dirigitur adoratio in personam ciristi ratio altima a divina natura petenda et insignes quin et proderit si per se sint ratae. debent tamen esse ge de abi et eloquentiae lande mpullae tamen et sesquipedalia verba et pro numeris rythmi, omnisque affectatio, et quic quid denique qe cum harmonia quadam cadentia verba cum non insensibili incunditate muleet, sed mentem a cogitatione rei de qua agitur ad ipsa illa parerga attentius itu armoniu verbor mero atque allicientes. Debent tamen exu inspicere placeat. Plat Nam paeter accuratin rei de qua agitur expressionem et quae nentem distrahunt totius ejus doxis plu praesertim, ssi sint ructu odhibentur une + debent etiam notae illae cesse extante s a Super fluis quibus dumonarantis ouamens quae omnia videmp lsa neq duae adorationis cum attentione tinneda sunt, sed una dccedant, qualia sunt ut connexa maiores plures confideranda avertit, uom oraliais est persuasionem antitotum quarenes, rectorumve quaeren tus opinione confirmentur, tanquam non aliquid aliud quam unum omnipotentem mus Nam quod illis sive odrum in sycmbota uch ns, sive quorundam Deum ad + (ita ille hogliam vocubant) Chistianorum impundentia persuasit super omnium aliarum creaturarum contemplationem