# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068282:0018 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068282:0018?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 2, 1 # Folio 9v, page id 00068282:0018 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068282&page=18 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068282/jpgs/default/00000018.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 73 lines, status machine # Lines: 73 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Gravior quaetio est de sultu imaginum cultio imaginum, quateaus uti illis in sacris, et earum intuitu reprascntato exemplari honorem exhibere prototypo liceat. Nam Deus utique populo suo non sine gravi ratione omni usu sculptiliumet vicertur censet rerum fieri nolui ne i pro idolis usurpari possent et vetus Ecclesia, quaemadmodum ex Illiberino concilio aliisque d veterum locis discimus, vetuit imagines in templis haberi in oratoria non admisit, aut certe non sine difficultate im curjus rei nulla alia causa este p intelligi deinde symodus Episcopi Galliae et Germaniae tin synodo Francofordiensi sub Carolo M. habita acriter gaiter in orientates imaginum cultores, et synodum Nicaenam II. inrecti sunt, et sub Ludovico pio Claudius doniu Et sane haec controversia multis ibus et rerum conversionibus in oriente casat praebuit, nec minima causa est Asiae caedibus tumul Judaei autem et saraceni inter alias causas sui erga in christianos odii causas, etiam amissae. rationes, etiam imaginum cultum habuere. t credibile sit plurimos vel at hana ob et sane negaries non potest magnos in cultu divino abusus in plebe. jam tum invaluisse, et vel ideo Mahumetem ejusque sectatores tantum applausum invenisse, quod unius Dei hononem a se restitui jactitarent Nec minus ea res speciem superioris seculi re formatoribus superiore. quoque seculo tra reformationis venditores venditatores magnam coeptis suis speciem in hoc controventiis di aegotio in ipsa materia invenere. Ab altera parte pro imaginum usa resu in sacris et cultu manifesta utilitas et ratio stare videtur. Quam enim aliam ob causam legimus vel audimus Historias, quam ut imagines earum in memoria nostra depingantur, nihil autem est ad imaginationem et memorram juvandam imaginibus durabilibus visibilibus est efficacius. Cum igitur tota pietas et devotio nostra in imaginibus nanciscimimur, quibus res res quam distinctissime vivacissimeque exprimuntur ulcherrime exprimuntur; quarum inspectione et quasiapplicatione deali cerae accuratissime effica et vivacissime addo et (cum originalia semper consulere non liceat) imagines in mobis internae renoventur, et profundius imaginum, ubinam rectius adhibebitur, quam ubiinubi menti imprimaqu maxime utile est imagines qua memoriae nostrae maxime durebiles esse et vivaces, durabilissimas atque efficacissimas esse hoc est in negotio pietatis ac divini honoris. praesertim cum supra monuerimus omnium artium et scientiarum us (adeoque et pictoris) usum in colendo DEo potissimum elucere debere. Haec consideranti dubium nullum est, quin rem per se innoxiam, imo perutilem si caute tractetur divina Lex et viri suncti certis locis temporibusque prohibere maluerint, quod graves abusus parere possent contra quos eautio dificilis erat. itaque si concedendum est ustan simulacrorum praecepto a DEo divino judaeis interdictum fuisse, etiam extra sacra + primis temporibus + venerationem sed eae Ela quaecum admodum fluxae sint, semper distinctae satis et ma pro magno Dei munere ars pingendi sculpendique habenda est, qua imagines durabiles sigilli applicatione quasi sigillo applicato