# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068282:0019
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068282:0019?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 2, 1
# Folio 10r, page id 00068282:0019
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068282&page=19
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068282/jpgs/default/00000019.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 75 lines, status machine
# Lines: 75 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

satis tamen apparet legem dispensationi locum
reliquisse, nam ut similitudines rerum inanimarum
taceam certe chembini aurei et serpens Mosis, itemue
alii chembini, et boves, et leones calomonis  in locis sacris positi
partim jusso partim probati leguntur. In matori, in
autem, qua quanquam primis sepulis nullus t Christia
sub initia Christianismi nullas fuisse imagines in oratoriis
probabilius videatur, tamen paulatim fuisse
receptas nec regari non potest  et sane
Apud S. Gregorium Nyssae sipiscopum polixe describitur
go geslorum marturis cujusdam in tempto depicta
pictur
ut alia loca laceam quodam in pariete templi
artificiose expressa
Haec consideranti dubium nullum  est
quin rem per se innoxiam et imo per utilem
si caste tractetur divina dex et sancti virs ideo
tantum certis temporibus locisque prohibere maluerint
quod graves abusus parere posset, contra quos tunc
cantio erat difficilis. Videndum ergo in quo consistant potissimum
possintabusus illi Primum igitur cum nulla ad huc
scripta lex a DEo promulgata esset, verusque dei
cultus sola seniorum traditione propagaretur,
homines ronius omnium rerum creatoris obliti
varia numina ad res imaginationi subjectas,
solen lunam, stellas et coelum ehementa.
de et  colenda delapsi sunt, paulati
atubitione tyrannorum et vel etiam veneratione hominum
bene meritorum factum est, ut mortales Dii consecrarentur
quam rem plurimum eumque pervers Et quanquam
aliqui Deum summun e  caeteris superiorem
coferent tamen vel ille sot fuit, velcerte non infinito ab
aliis rebus intervallo remotum sed tantum ut home inter
homines excellentiorem cogitabant. Plarimum autem
imagines et statuae perversum hunc cultum s juverunt
nam auxerunt, ita enim pravae atque paulatim inolitae
inclinationis perpetua incitamenta irritamenta ante
oculos habebant et mortuos sibi tanquam vivos
exhibentes, falsissimem divinitatis imaginationem
adjuvabant. Pantatim Et rum superstitiosa persuasione
quaedam apud idola accidere ipsis viderentur
Et cum superstitio partatim nescio qua nescio quae
auxilia et por purteluta, aut etiam auxilia Deorum
 apud imagines istatuas sibi finxisset vel notare
visa esset, quae saccificuli lucripetae sperigebant
vel angebant, inde patatim visa est divinitus
ostent
 ipsis statuis peculiaris quaedam in esse virtus divinitatis
virtus divinitatis  Hirc gentium corruptelis
Patriarchae, invisibilis substantia veli cultores,
sese fortiter opposuerunt quos inter Abrahamus
reculiare se foedere Deo vero obstriuxit, u
eaque religione posteros ita devinxit, ut non alis
gentes unius Dei feliciter deoduxi t. Et cm
ne temporum successu inter Aegyptios superstitiosissimum
certe non aliis inter populos quam qui Abramidae
habentur constanti ab illis maxime populis qui Abramidae
habentur servata est unius Thedogiae DEi religio et
in reliquas gentes iterum paulatim diffusa. Ne an
terut
et cum israet Abrahami nepos annonae caritate
compulsus in Aegyptum descrudisset, ismcelitae postea ibique israe litae multiplicati furessent
visum est Deo ne paulatim illorum constantia
= aut perraras
 partim judaeorum
respectu, partim Etum
Ethuicisui aversiones
partim quod amore
simplicitatis, cujus ante
hiamphatum a Constantino
erorem, retinentiore
fuere
eririsibim finiti atque invisibilis
c
+ et vestigit cum iseael et Jacob