# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068282:0032 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068282:0032?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 2, 1 # Folio 16v, page id 00068282:0032 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068282&page=32 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068282/jpgs/default/00000032.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 72 lines, status machine # Lines: 72 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Qin Itaque censent viri pii dandam et prudentes dandam esse operam, ut omnibus modis discrimen infinitum atque immensum inter honorem qui Deo debetur, et qui sanctis exhibetur, quorum illum AATCEpar hunc deAEjar vocet Sictuus post Angastinum Theologi vocant etiam externis signis, quoad licet ostendatur Quanquam enim infiniti ad afinitum nulla sit proportio, ac proinde nullo modo impossibile sit signa proportionata utriusque reperiri, cum ne infet rebus quidem finitis sedglde distantibus hoc liceat quemadmodum videmus veram proportionem sisimatis Mundani vel ideo commode in pictura commode exhiberi non posse qui immensa prae est praeplunets tamen non ideo tamen omittitur o omittenda sunt quae saltem significe pot aximam differentiam queant possiu, quoad usque fieri potest. Et praestat omnino negligi quod finitum et comparari indignum est, quam cum infinito illo ac divino aequari minis coaequari quanquam autem fortasse multa iiecgnere ut periculum grave nocentissimae confusionis incurratur. Quanquam autem non omnis no in hac cautela non usu adeo exquisiti et scrupulosi esse possimus, tamen tutius erit quam minimum nihi negligere. Itaque suadendum est, ut certa quaedam signa externa servemus uni DEC ut crebro exprimamus ut honorem sanctorum, non temere cum divino honore permisceamus, sed quoad commode licet, secreta sint loca et tempora vel tempara si non locis, saltem temporibus discernamus, e cum conjungi opus est, quam frequenter adriciauus verba adjiciamus, quibus discrimen immensum indiu indicetur appareatue quicquid dignitatis atque efficaciae est in punctis a divina gratia et merito Chricti esse uta alud boni DEique ipsius misericordiam supe et bonitatem super nos panter et sunctos ipsos abia immens et infinitam superabundare iC infinitis modis superabundare. pote His utique adhibitis ferre multa poterunt in Eclesia etium e His utique cantionibus adhibitis multa cum Augustino serre poterimus in Ecclesia, quae praestaret imenduri, quam primum licebit modo fieri sine solutio consulti possit prudentem possit praestaret aliquam recte faciunt recte neque pacifice faciunt, qui idololatriam Ethricorum Ecclesiae impingunt. Ajunt quidem Ethnicos quoque us Deos coluisse suos tanquam summo minores coluisse, neque adeo inter hos adeo Deos a Divis Christianorum alia re distingui, quam quod illi Dii hi divi vocentur. Sed haec quidem iniqua accusatio est Nam praeterquam quod illorum intee vel dei vel indigetes eiant homines eo honore in digni, (sancts autem amicos dei essie fuisse megara constat) et quod omnis cultus angelorum et sunctonm in Deum terminatur, qui ungelis suis mandata de nobis detit, et sunctorum precibus movetur ethnicorum autem Dii non tanquam ministri sed socii jovis colebuntur: His in quam missis sciendum summa rei eo redit, quod Et huicineque in jone suo, neque in ullo alio feorum deorum, omn infinitum illud summeque perfectum satis agnovere t itaque omnes eorum dii ne summis quidem exceptis idola erant, santem quantum ex publico eorum cultu constat Christiani autem qui summum illud et aeternum et infinite perfectum tra divinis honoribus sive latria colunt, quantum cunque alii rebus finitae perfectionis tribuant, salvo infito hon supremo honore Deis idotolatriam non p profliene habeanturcum igtmb cum igiturbeata ap profluere fateantur. non ais tantum on tantum icui inculcetur audientium ac discentium aninis, sed fixarum distantia = ut summa rei salva sit divinusque honor sib constet