# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068282:0033
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068282:0033?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 2, 1
# Folio 17r, page id 00068282:0033
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068282&page=33
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068282/jpgs/default/00000033.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 72 lines, status machine
# Lines: 72 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Cum igitur Beatae Mentes i multo magis
nunc rebus nostris intersint, quam quando in terris
vivebant, multoque omnia praesentius intueantur
(nam homines pauca tantum quae in conspectu genntur,
aut ab aliis nuntiantur cognoscunt) cum caritas earum
aut voluntas juvandi longe sit ardentior cum sreces earum
longe sint efficaciores quam quas olim fundebant in hac
vita; constet autem quantum Deus etiam viventiumcu
intercessionibus Tribuerit, et quam utiliter nos fratium preces
nostrit conju conjungi expetamus; non video quomodo
ibm animam
vel sanctum angelum ejusque peces vel auxilia postulare, prout es les gestae marus lis alioerve
ioner
praesertim  si cultus ille consideretur  tantum ut
apoendix exigua accessio  sumsummi illius
qui in Lunum Deum recta divigitur imo quatenus hoc et
et quicquid est ipsius nostrae erga Deum reverentiae testandae
atque humilitatis pls in tstan et affectus in amicos Dei
test andi causa fiat, et a pra illa solicitudine proficiscatur qua
aaliorum piorum e maxime beatorum preces nostris eo magis
conjungere optamus, quo magis nos indignos denisse entimus.
atque adeo etiam haec ipsa cultus accessio analysi sua in DEo
ipso terminetur cujus unius beneficium est, quicquid
Sancti illi vel sunt, vel possunt et cujus honor amorque supremus
incomparabiliter aminere debet. Cum itaque runocens
sit Ecclesia, et abusus serio tamuet  tollere quaerat
cultus Neque igitur His enim terminis, si circumscribatur
sanctorum veneratio atque invocatio, non ferenda tantum
sed et probanda est; et ut scerte idololatrica esse
nec non pole aut damnabilis esse non potest, insi
magno ristia fidei periculo affirmare velimus scolesiam,
effectum promissimuum Ecclesiam sub ipsa initia  clusis Christi
e
ganau.
initiis horribili Apostasia intercidisse. Quodsi illa contra si vero Quod si tatemur illam ontra
non obstantibus contrariis christi promissis, mox ab ipsis
portas inferorum integra huc usque subsistisse non debemus ab ejus complexu
ab unitate caritatis ob ideo avelli, quod abusus quos
ipsa serio improbat uno ictu amputare non potest;
neque dubitandum est,  qui suae facilius illis occurri
post posse, quando restituta unitate erit unitas, solicitudoque
in ad domestica mula et missis pace facta, cessantibusque
respectibus variis, omnis solicitudo in domestica mala curanda
potvit vertia cm vertetur
De Reliquiis acto non est cur multa addamus
Deum iis tanquam instrumentis iniracula patrasse, constat exemplo
ossium Elisaei; qitaque in protio haberi, et coram ipsis non
minus quam coram imaginibus eum ad quem pertinent, honorari
fas erit, postquam ovenerationem sanctis recte
exhiberi ostentimus modo certi limites prescripsi
serventur, ostendimus. Quoniam autem pii tantum
affectus res est, nom  nihil refert, etiam si forte
contingeret reliquias quae pro veris cotumta habentur
supposititias esse.  Semper autem meminisse debemus,
ila agendum, ut appareat haec accessoria pietatis
non admodum occupare mentem nostram, neque cums
animum divertere deber N ab unico illo primario ac
supremo cultu unius DEI omnipotentis, prae quo omnia
alia negligi potius, quam huic uni per alia quiquam
decedere praestat
persona Z
circumstantiae admonere videntur
aliave
crivita et res gestae martypis
aliquam peculiaremm fortusse
occasi
+tametsi necessaria non sit
 interea danta opera est ne
imprudenti devotione nos
risui, Eccletiam contemtui.
exponamus, apud hos qui forts
sunt