# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068282:0044
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068282:0044?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 2, 1
# Folio 22v, page id 00068282:0044
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068282&page=44
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068282/jpgs/default/00000044.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 100 lines, status machine
# Lines: 100 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

itaque si unquam, tum certe maxime convenit
ad convemens fuit adorationem iustitui, habotumque
rectequs adeo introductum est, ut Sacrament  Eacharistiae
hoc externi (mistianorum cultus quasi summum
fastigium haberetur collocaretur, i quod ad supremum
etiam cultum Christianorum Internum, hoc est divinum
amorem caritatemque inflammandum, et caritatem
testandam atque antriendam a salvatore est institutum.
Voluit enim nos dominus  sui meminisse et nos
invicem amare, tanquam ut membra unius corporis sui
auquo
chisti cujus nos omnes participes fecit. Itaque Eucharistia semper
usa est an qui  Ecclesia tanquam sqm tessera
unitatis, neque ad ejus mysteria nisi probati, et 
quidem mysteriis fas erat. Adorabant autem veteres in  quoque Adorasse autem et veteres constutu eti
purgatique admittebantur. Alios enim ne interesse
Nunc, autem ex quo respectus paganorum
nique
cessavit, qui vel occuli mysteria vel sundebat, vel
a quibusdam externis signis abstineri suadebat
quid poterant offendiculo esse infirmis, aut speriem
praebere aut speciem pagnnismi dare, pla abstineri suadebat, plauit
in occidente praesertim, ubi nec Saracenorum
sane
haberi rationem opus erat, ut quicquid in
paulatsim
externo cultu exquisitissimum est sacramento
venerabili decerneretur. Hinc alicubi praeter
non tantum ad elevationem ejus consecratione facta
procumbi placuit, sed et alicuconstitutum est
zonore
dinfirmosportarebur, vel alias circumgestaretur
subindet
umone getaetur
ut in publica necessitate exponeretur, ut quolamnis
vit cum maximo
peculiari festo acto quali cum maxima velut
trimmphantis Ecclesiae laetitia homeotur  divinum pignus in terris
coleretur. Atque hoc sane itacongr
conrenienter recepta esse adeo manifestum est, ut
Lutherani quoque adorationem in ipsa usu exlibeant
perceptione Eucharistiae exhibeant,  quanquam cationis
ultra non progrediantur, quia extra usum porpus
hristi es saciamentaliter adesse non putant
sed a nobis sustra ostensum est, ubi semel commentum
hoc novum e et incongruum esse.
Viteo autem Cum autem E rclesiae institutum
improbant, hr reapse vel abusus tantum
ipsi Ecclesiae improbatos vel suas quasdam imaginationes
impugnant. putant enim terrena symbola ccadorari
et cum fateantur vel ideo substantiam panis abesse dici
ab adorationis objecto expresse excludi, quam Ecclesia
plane ab esse docet, tamen verentur ne saltem ipsae
species adorentur praeter quam quod incertam esse apuntm opinione
transsubstantiationem, vsive quia ipsum dogna per se
se vacillet, sive quia potest sceleratis presbyter  invalide ve
ordinatus aut subtrahere voluntatem consecrandi, aut nihil
agere. Verum ilsi scire debent  nog nespecies quidem
verigi ationem, et  neque enim albed sapor tigura, panis
tanquam in subjecto, et prode neque de eo possunt praedicari, et proinde
ditigiaene corpore christi sunton
minimo adoratur res aliqua
illa minuta aut rotunda, tennis, albicans, quae panis qualitates habet
cum adoratio in christum ipsum divigitur
et reliqua
multo minus ipsa albedo aut rotunditas.  Etsi autem contingeret conserrationem
revera non esse factam non ideo idololatria ulla committetur, Aeque enim
aliu adoratur, aut aliter, sie adoratur christus sive caro ejus adsil, sive
cm adsit et cum nulla christi adoratio superflua sit, non ideo
nihil oberit, quod occasio adorandi, quam praesentia corporis ejus credita praebuit
nec credi esse,
falsa esset. Noque proinde illa quorundam protestatione opus est, si in Christues adoro te, siti
non es non adrro, praeterquam enim quod tale quid per se intelligitur, sciendum est illud album
et hriautum, et pamifoime, verto llam opo nartattum entatia un ese duistum pe adoram
cum ultima voluntatis, suprema
mandata in novissima evena daret
(ut solent desiderare, qui
amant atque amantur)
quasi.
+tanquam intimos hristianismi
recessus
et sanc
Ambrosius atque Angustinus d illud psalim
adorate scabellum pedum ejus de adoratione
turnis Christi in mysteriis interpretantur
ubi caro eius praesens est, interpretantur
carnis Christi in mysteriis interpre
tantur.
armuit.
in hoc hacra
mento
quodsi plebs ali de aliquando
tio de vero adorationis objecto non
recte edocta est, id graviter
ferre Ecclesiam, et omnibris
modis corrigendum censere
dubiam nullum est
inta
atque intelligeretur si visibilite
christus appareret