# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068282:0047
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068282:0047?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 2, 1
# Folio 24r, page id 00068282:0047
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 25v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068282&page=47
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068282/jpgs/default/00000047.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 86 lines, status machine
# Lines: 86 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Superest ut de sacrifirio Missae
Sacrificium, Missae, quod in Eucharistia post,
cous Superest) sacrificium qu Missa, quod in
Eucharistiae Sacramento contineri semper docuit
Ecclesia Est autem in sacrificio sucerdos, qui offert,
Sacs oblatio quae conserata offentur, tum quod ossertur cum causa offerendi offerens
Offert autem sacerios in hoc Altaris Sacramento, est sacerdos. Et
quidem summus sacerdos est ipse chistus qui se se some
non tantum semel in cruae obtulit, cum pro nobis pateretur
sed et perpetuo ad seculi usque consummationem saccrdotale
suum officium exercet, et nunc quoque se Deo patri pro
nobis offert per ministerium hainiso
presbyteri. Diciturgen saceros in perpetuum secundum
nec video quid hic desit ad veram sacrificii rationem
utique en quidni enim id quod symbolis praesens est DE0
 libament oficium subit
offerri posit, num cum panis et vini species ad oblationem
aptae sint, et, in his constiterit Ablatio Melchisedeci, et
quod sub his continetur sit omnium rerum crentarum
pretiosissimum Deoque offerri dignissimum. Itaque hoc
pulcherrimo invento divina beniguitas egestatem nostram
suvit, ut habeamus aliquid  afferre possimus aliquod
munus Deo di quod Deus aspernari non possit. Et cum
ipse infinitus sit, quicquid autem a nobis proficisci. potest
ad infinitam ejus perfectionem nullam proportionem habeat
hoc sarificium hoc donique libamento unico placari Deus potest.
itaque nullum aliud libamentam inveniri potuet, quam quod
cer infinitae et ipsum perfectionis esset. Mirabili enim ratione
fit ut Christus in hoc saciamento se nobis red semper redonans
semper denuo ifferri DEo possit, perpetua effieacia eaque modo
ttione perpetuam efficaciam suae primae oblationis, 
quae in cruce facta est, repraesentet atque obsignet.
Neque enim aliqua nova hujus sacrificii propiatorii efficalia
est, sed applicatio prime efficaciae passionis superaddita
sed ipsius premi sed vis ejus in primi applicatione
consistit primi ali illius atque acrupenti sacrificii, quod
semel omnia consummanit, repraesentatione atque
applicatione consistit, acjus fructus ad illos per divina
est gratia, quae ad illos per venit, qui tremendo huic
sacrificio intervenientes oblationem cum sacerdote
digne celebrant. N Et cum praeter remissionem peccatoram aeternae mortis,
alia multa irprimis poenae, et donationem meritichristiia vitae
aternae spem, multa alia a DEO petamnis ad salutaria
petere possimus pro nobis aliisque vivis aut mortuis, quorum et exhis quae peti possunt
potissimum  mitigatio paternae castigationis, quae
omni peccato debetur, utique manifostum est nihil in
omni cultu nostro esse pretiopius et efficalius, quam
sacioficium hujus divmi sacra menti, cui ipsum Corpus domini
praesens intervenit. Neque enim Deo gratius quicquam
= etiamsi poenitens in gratiam receptus sit
d pstua niseum ves
Porro Sacrificium hoc ipsa sacra scriplura comparatione Melchisodeci cum isbis
imnolar 
onandus. Tolum, qu
in Epistola ad Hebraees manisoste innuit, ut de jugi
Sacuficio danielialahisque p locis nihl dicam; et sane
Condeniens erat perpetuo religionem Christianam non
sine sacrificio non esse; quo et vero hac et quemnom
et ictim  nostram ta in nvo veteris testamento
sacrificiis tantum praefiguratam jugem et perpetuam esse
quemadmodum omnium errum dignissima et perfectissima
ita et jugem ac perpetram, esse. qual cum et
summi saterdotis nostri officium sacerdotale perpetuum esse
=quemadmodum jam attigimus
in psalmao intinuetur, supradicto insinuetur. Malachia
est,
nihil dicam
quoque locum de munda oblatit quiam usti Et vero vetere
sgucti patoes passim ha ita interpretantur et mundam quoque
oblationem de qua Malachias loquitur jam justinus martys et irenaers ut d Augustino  posterioribus
Euchanistio acommudariat. Qoamxe nntmrr pint loca sunctotum
sive victima aut tostia
=qui panem ee vinum
obtulis e dicatur, nihil
Manifestius esse videtur
quam ex in Epistota
ad Hebraos sacrificium
Cucharistieem espi in eo
praefigurari, ipsa
sriptura allegoriae
proecunte
+ placando deo par
 quoties consecratio fit
+repetiti ad remissionem
peccatorum
Fad impetrandum