# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068282:0053 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068282:0053?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 2, 1 # Folio 27r, page id 00068282:0053 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068282&page=53 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068282/jpgs/default/00000053.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 148 lines, status machine # Lines: 148 recognised, mean confidence 0.90 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. tad Nihilominus praevaluit Angustini autoritas, sententia ad id confndens quod rectius et merius est sqods eamque m in Milevitam Concilio expressam et praxi Ecclesiae roboratam ipsa Symodus Tridentina denique confirmavit cujus ita habet Canon: siquis dixerit Ecclesiait errare cum docuit et docet (juxta Evangelicam et Apostolicam Mrinam) propter adulterium alterus conjugum matrimonii vinculum non posse dissolvi et. Anathema nonnallis etiam verbis rete sit. Ubi tamen magnatemperamento synodus usa est, ut non eos damnaret qui contratium sensere ut seos tantum demuaret, non qui i ea foere seu lentur quales fuere viri magni complures sed quia tantum eos qui Ecclesiami erare dicerent; qualis cet merito quorum pertinaciae merito dicitur Anathema. assi imnesrationes Hve tamen non ita aecipiendum esse arbitior, qu Eclesia, quae dio de polygamia is quae etiam polus gomiam er indilgeren expassipi hoc um non possit, sed quemadmodum itium dvina legist (qua eida in canem unam, et quod Deus artur mum sse risti sententem aerei) contriam essi ut ipso christo test e ob duritiem conjungit non vult ab homine separari; ita tamen ob precunte divino exemplo polygamia es ratione vel necessitate dispensatio concedi possit videatur, quemadmodum circa votum despensati potest esse quae stuta duos ta ordis Humani ob magnam aut infirmitatem humanam ex magna dederit Deus, etem (quemadmodum puto enim etiam Nam cum multo majra Ecclesiae Christia sae indulserit Deus hoc certe quod veteribus ind serat, concesserit ex dispensatione sibbati ante salvatoris adventum fuit. Tantum modo majore nunc ut necessarium in hoc genere negasse aut negasse non in quo ve patrobus veteris testamenti non videtur minor ejus potestas esse quam veterum cire cantione opus est, ut q ad Valatem animarum reliquisse Novitostamen em ejus potestatem esse posse entolm quavius licet effecerit, ut major canta. Eglesia ingum ioposun Christus, sed ad verae sanctitatus licetrenim licet voluerit, ut majore cirtemspectione est putandum n aat hristes, neque enim muso quam veleribu fuik ante maiorem sanctitatem et finceriorem interioris hyminis sanctitatem licet enim christus ad majorem cordis puritatem inberiris cultis majorem puritatem nos revocavent von tamen ne majoremque ingum tamen legale non auxit alitur maporem a pharisaicis observationibus justitiaque exteriore literae legis divinae, u ac jastitia exteriore, ad Centeriais verum semsum divinae legis majorem in terioris paniteratq hominis purtatem revocaret hominis puritatem ac verum sensum divinae legis a histo se tum in aliis capitibus tum circa naturam matrimonii explicatum revocaret. Ut sciunt homines quaedam vit etiam toterabilia quaedam sibi vitanda intelligerent, quantum licet vitanda intelligerent hoc suo jure uteretur ommitre inficeli omnique conamfidetes ab maximam ad summam verar ta Seire enim debent Fideles etiam tolerabilia sibi quaedam sibi quantum licet vitanda esse, si vitam Christiana sanctitate dignam vivere velint Itaque i praestat in his omnibus Ecclesiae judicium sequi et potestatem agnoscere, quae etiam Cira elucet Ela ipesationem sacromenta protestantes contendant impedinenta gendus matrimoniuu tom puas a atrimeelatione circa impedi atitie gradibus leged Cap. 18F evitici et cap. 27 denteronomus pohibitis prohibitis, esse contra jus divinum indispensabile, quia Deus pronuntiat se gentes propter incestas illas conjunctiones punire, attamen Eus ipse ostenderit quosdam gradus, aut hispares ess dispensabiles, ut quando eandem duobus fratribus suclessive copulari etiam jubet, ut taceam alaria ent iau res e gradus quod jacobum duas sorores simul ducere permisit, Ecclesia merito judicarit omnes gradus praeter primum dispensationem recipere, quando ex magua causa hodicque recipere posse, quae quanta esse debeat rectorum Ecclesiae et dispensationem petentium conscientiis permissum est. Eadem Ecclesia etiam nova impedimenta statuere potest, quae contractum matrimonii irritum faciant, quod etiam alicubi sibi secularis potestas tribuit Unde lege in Gallia lata matrimonia liberorum invitis parentibus contracta itimus inensentur ipso jure nulla. quia scilicet consensus hasi materia saciamenti est, quis autem cegitimus sit a gibus livicibus pendere primitiae seopocontrarium esse le fa Christ tum in aliis caplibus tum circa matrimonii taca camm in len productums de denique ne eaque facilitate Regnum Ecclesce uservasse inilevocent, ex quo proindesi olim 4 ataque ponlifex Maximus Hemico VII. etiamsi constitisset primum cum Catharina mnatumomum fuisse validum ob pontificram autcessoris sui dispensationem validum, divortie facultatem et novi cum Anna conjugii jus indulsisse vel nunc pontifex pottus gamiam sinense permissa potusqamia sidem reciperi vel non endendum vel quae sine maxima rerum conversion magis 2 in tanto populo subito aboler non posset; vel etiam cum pontifer inter patiuum et neplem ex vel soron et Ecclesia concedit: padibus a DEc prohibilis dispensatione non puto sine tate vel dispensandi Aicbina vcari vel consilium reprehend esse vi oine i pecato non alusciaer net es sine gravi peccato non negligatur