# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068282:0055
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068282:0055?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 2, 1
# Folio 28r, page id 00068282:0055
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068282&page=55
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068282/jpgs/default/00000055.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 65 lines, status machine
# Lines: 65 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

dechristianis officiis
Finita tractatione Cultuque divino et
et sacramentis, atque hominis cht ad Novissima
superest ut Novissimasive futuram quoque attingamus
sive futuram vitam. Pessima quorundam (ex Antotrinitarus
inprimis sententia est, animam  sua natura esse mortalem, nec nisi ex Gratia  subsistere
aman
immoitalem ver ex gratia; et post hominis
mortem dormire animas q omnis perceptionis
cogitationisque expertes, in die demum judicii resuscitandas
sed philosophia  pariter et retelatio contrarium docent.
Nam anima nostra est substantia quaedam,
 nulla autem substantia nisi, per miraculum annihilationis
penitus interire potest et cum anima careat partibus,
ne dissolvi quidem poterit in substantias plures
itaque naturaliter immirtalis est anima; illud vero ex ul
gratia praeterea semper actu cogitat nam et hoc quoque
pro certota habendum est, nullam substantiam in
natura rerum dari quae vel momento penitus sit
otiosa, atque actione passioneque destituta. Omnis autem
animae actio passioque cogitationem involvit. Hoc unum
tantum ex gratia est, quod anima expeculiari dei
ordinatione est, ac b et ad providentiae supremae
rationes pertinet, quod anima separata  memoriam atque conscientiam
erum prioris vitae, qretinet, ut praemii ac poenae
capax esse possit. Interca de loco et fu natura
De certo loco De loco et functionibus animarum
Separatarum pauca cognoscuntur asseri possunt,
praeter ed quod Deus per scripturam sacram aut Ecclesiam
suam nobis revelavit
Omnis anima quae in vera caritate obit,
 Quotiescunque anima e corpore discedens in statu est
peccati mortalis const ad eoque male affecta erga
Deum sponte quadam sua (quemadiuodum pondus semel
abruptum, neque ab externa causa denuo retentum atque
xceptum) in danua perorem in damnationis
exitii barathrum delibitur atque a Deo
abalienata sibi ipsi damnationem irrogat, quemadmodum
et supra attigimus. Itaque minus usque adeo ut pii
quidam viri sentiant  tantum esse damnatorum
odium erga deum, ut nolint ad gratiam ejus confugre
ac vel ideo aeternam sibi infelicitatem accersant prorogentve
eoque minus mirari debemus justi judicis seventatem neque
dorigenis clementiam confugere opus est,vir devenire
necesse est, qui omnes illud pauli mysterium, quod omnis
quo omnis israel salvus fore dicitur pro captu suo
arbitrio interpretatur  omni denique creaturae adum
divinam misericordiam indulget. A qua sententia fatendum
 etiam alios viros sanctos, inprimis autem
Gregorium Nysso Episcopum non fiisse aligus, ipse
Hierongmus quem alicubi origenianam sententiam etsi
non fuisse penitus alienos, inprimis A Gregorium Nyssenum;
ipse Hierongmus, etiam quando contra velut coactus
co tradicit, tamen mollius loquitur, atque eo saltem inclinat
impiorum tamen Christianorum, opera sint igne probanda
t purganda mixta clementrae judicis sententia quasi
sclicet nullus Christianus aeternum perine possit. Sed
hoc vel condonanda sunt summis viris vel inmelius
quicunque autem moriuntur ct ben affecti erga deum
interpretanda
Deo amici d hos aeternam felicitatem manere
quae maxime in divinae pulchritudinis finitione consistit
reio a quibusdam Calvinonis visionem dei beatificam
et scripturae fariae se rerotoru
Tubium vocari, sed sine causa, jam tum enim Deus est lamen animae