# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068283:0011
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068283:0011?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 2, 2 A (shelfmark LH 1, 2, 2a)
# Folio 3r, page id 00068283:0011
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068283&page=11
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068283/jpgs/default/00000011.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 28 lines, status machine
# Lines: 28 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Corpore ex parentum vitio prave constituto, sive percon-
nexionem cum externis, peccatum originale, seu dispositio ad
peccandum in ea exoritur; quanquam nullum momentum
intelligi possit quo pura erat a labe et in corpus infectum
intrudenda. Atque ita facti sunt omnes filii irae, et
conclusi sub peccato, et in exitium pracipites ituri, nisi
magna Dei gratia subleuentur. Non eo tamen exten-
denda est vis peccati originalis, ut parculi, qui nullum
actuale peccatum commisere, damnentur; quemadmalum
multi volunt. sub justo erim iudice DE0 sine culpa sua
miser esse nemo potest.
Peccata actualia sunt duorum generum: alia venalia, quae
temporali castigutione expiari debent; alia vero mortalia
qua aternum exitium merentur. Eaque divisio quemadmo-
dum vetus est, ita diuina institiae prorsus consentanea
videtur, Neque illos laudare possuni, qui stoicorum ad
instar peccata omnia pene aequalia, sive summo supplicio
aeternae damnationis digna, faciunt, fra ceteris autem
ea videntur mortalia, quae malo animo, et cortra conscientiam
expressam, et virtutum principia menti insita, admittuntur
Rui enim ex hac vita discedunt male affecti erga DEVM,
Ricum nullis amplius externis sensibus revocentur, vi-
dentus prosequi coeptum iter, eum que, in quo deprehensi
i
sunt, animi statum seruare, atque eo ipso a D eo separaitri.
onde consequentia quadam in summam animi infelicitatem
Omnes
ncidunt, ac pornde, ut ita dicam, dam nant semet ipsos.