# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068283:0028 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068283:0028?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 2, 2 A (shelfmark LH 1, 2, 2a) # Folio 11v, page id 00068283:0028 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068283&page=28 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068283/jpgs/default/00000028.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 30 lines, status machine # Lines: 30 recognised, mean confidence 0.98 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. quam peres affectum animi, in sententiam perceptam sequendum propensi; etiamsi ratio nontantum non fauere, sed et reclanare videretur. Interea fides sine assensus practicus circa ar ticulos Christianae Religionis, tanquam oniversalia omnino aspe et caritate ac fiduca filiali distingui potest, quibus generalia nobis singulatim applicamus Necvero cum aliquibus putandum est ad instificationem sequiri, ut quis se instificatum, multo minus ut electum et perseueraturum, diuina fide credat. Nam cum multi sidem veram habeant, qui perseueraturi non sunt, sequere tur, vi fidei ad instificationem necessariae falsum credere debuisse. Sed et qui iustificationem a iustificato credi debere volunt, in tricas incidunt). Si enim credero se instificatum requir itur ad iustificationem, et proinde instificationem praecedit; otique crecere se iustificatum debet, qui instiflicatus nondum est idebet ergo credere falsum. Quodsi velint, ut quis saltem instificandum se certo credat, has quidem contradictiones ercitant; ottamen sine ratione, sine scriptura, conditiones iusti ficationis sibi fingunt. Si quis enim fidem et caritam tem habeat, instificationis gratiam habebit etiam si de actu hoc reflexo ne cogitet quidem, otrum eam accipiat nec ne. Fiducia vero illa filialis, sivespec qua credimus et confidimus nobis remitti peccata nos esse in gratiam receptor, et Det silios factos, non pertinet ad fidem illam divinam circa generalia DEi promissa, et revelationes, quibus falsum subesse non potest, quia illa fiducia, praeter diuinae bonitatis contemplationem, versatur circa res humanas et singulares