# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068283:0029
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068283:0029?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 2, 2 A (shelfmark LH 1, 2, 2a)
# Folio 12r, page id 00068283:0029
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068283&page=29
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068283/jpgs/default/00000029.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 29 lines, status machine
# Lines: 29 recognised, mean confidence 0.98
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

singulares, quae sunt facti, et a consideratione ac memoria co-
rum, quae in mente nostra fiunt, proficiscitur, nec proinde oltra
certitudinem moralem assurgit. Iaque si quae interveniunt
dabitationes, ex infirmitate nostra profectae, non tollunt
fiduciam filialem; quemad modum etiam tentationes du-
bitationum circa articulos religionis non tollunt ipsam
fidem; etiam si languida sit. Interim debemus niti ot
dubitatione: illas excutiamu. Animo enim in DEI bonita-
tem defixo firmiter statuendum est, non passurum illum
et, qui veritatem sitiunt, et gratiam quaerunt, a menda-
cio exitialiter decipiantur, aut misericordiam non con-
sequantur.
Caritas autem illa, sive dilectio, quae diuina est virtus
in eo consistit, ut DEVM super omnia amemus, et in
eo summum nostrum bonum quaeramus. Iaque amabimus
ipsum non tantum propter bona, quae nobis largitur;
sed propter se, et tanquam ultimum finem. Fa enim in
oniversum natura est veri amoris, quem amicitiae
vocant, ut in perfectione, sive felicitate rei amatae
ipsam nostram felicitatem et perfectionem colloce-
mus; ex parte quidem, si illa finitae perfectionis
est, Cut cum liberos, aut amicos dilegimus F;ex tolo
autem, si summae sit excellentiae et bonitatis.
3pes vero apud Theologos est amor, quem vocant
concupiscentiae, seu affectus erga DEUI, qui non ex
consideratione prastantiae et perfectionis DE1, sed bene-
dicentiae ejus erga nos bonisque maximis aeternae
imprimis vitae, quam suis spondet, nascitur; quanquam
fieri