# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068283:0041 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068283:0041?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 2, 2 A (shelfmark LH 1, 2, 2a) # Folio 18r, page id 00068283:0041 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068283&page=41 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068283/jpgs/default/00000041.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 24 lines, status machine # Lines: 24 recognised, mean confidence 0.97 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. rationem suit, in iudicium intraret, ne is quidem tueri se posset, niso opposita Christi satis sactionen saltem enim Ruius nituitu priorum et gratia sacta est. Postea autem se sanctus vexit cui alteri hoc debet, quam divino auxilio pec Christum impetratot Itaque nemo nisi in Domino glociari debet, cum quo omnia possumus, et curus potens est virtus minfirmis. Explicata hominis reconciliatione et renonatione nouaeque vitae fructibus (quae sunt bona opera, alege DEI praecepta F videndum etiam erit, quaenam chec- stus iristituerit praeceperitque, pratec communem na- turalem et perpetuum DEI legem. Sciercum ergo est, Christum esse non tantum Mediatorum nostrum qui suo merito suaque passione nos expiauit DEoque conciliauit, sed et ipse legislatorem, qui prodata sibi omni in coelo terrisque potestate praescribere vo- luit; quae sine salutis periculo sperni non possent seruata autem plurimum ad salutem prodessent Huc tamen ea non pertinent, quae a nonnullis credentur, ut, quod serenda sint iniuriae, quod amandi sint imimici, aliaque id genus. Nam amaro mimicos lex moralis dudum icbet neque ideo mo- nus repellere malos et punire licet, dareque operam